تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 543

مساهمون:

ص٥٤٣
اگر بخواهيد اثر بجاى مانده‌ى آن را از ميان ببريد بيمار را وادار نماييد كه روغن گزاره شده « در بخش از ميان بردن جاى زخم‌ها » را روى جوش‌ها بمالد و پس از آن آب‌تنى و گرمابه رفتن و روش‌هاى فربه شدن را دنبال نمايد . پس از آن كه دانه‌هاى آبله و سرخك از ميان رفتند به نوشانيدن آب انار و قرص تباشير و همه روش‌هاى سرد كردن بيمار بپردازيد . گوشت جوجه را جز پس از افتادن همه‌ى پوسته دانه‌هاى آبله و جدايى تب و گرما از تن نخورد و از دادن روان‌كننده‌ها پس از آشكار شدن بيمارى آبله و سرخك پرهيز كند و چنانچه شكم او نرم شد آب تلخان جو با تباشير و صمغ و گل ارمنى و گل سرخ بر پايه آنچه در بخش روان‌كننده‌ها ( اسهال ) ياد كرديم به وى بخورانيد . بدترين گونه‌ى آبله ، گونه‌ى بنفش آن است كه جوش‌هاى ريز و سخت دارد كه بهبود نمىيابد . همچنين تيفوس بنفش رنگ خيلى بد است . اگر بيمارى آبله و سرخك سخت بيرون رود و بهبودى دشوار باشد و تب و رنجورى فروكش نكند و جوش‌ها خشك نشوند و به همراه آن بيهوشى و گرفتگى نفس ( خفگى ) نيز بيايد ، بدان اين بيمار مردنى است . ولى اگر بيمارى آبله و سرخك آغاز بيرون رفتن بكنند و فروكش كردن تب و گرما تند گردد ، پس او بهبود مىيابد .

دانستن آنچه براى درمان بيمارىهاى سخت ، نياز است :

بهتر است كسى كه مىخواهد روش درمان بيمارى سخت را بهتر پياده كند ، بداند ، آيا اين بيمارى بهبوديابنده و يا كشنده است ؟ گاه آن كوتاه يا بلند است ؟ و با آمدن بحران به پايان مىرسد يا نه ؟ در چه روزى بحران آن آغاز مىشود ؟ و چگونه ؟ و آنچه از درمان براى پيش از آمدن بحران و در هنگام آن و پيامدهاى آن مورد نياز است را پيگيرى كند . ما به اندازه‌اى كه اين هنر به آن نياز دارد و به خواست خداوند به اندازه‌ى كه خواست ما در اين كتاب مىباشد بسيار كوتاه ياد خواهيم كرد .

پيش‌آگهىهاى خوب :

خوش‌رنگى پوست بيمار ، و اينكه به آسانى بتوان روى آن دست ماليد و بخش‌بخش