دملهاى چشم :
اگر در چشم دردى سخت پديد آيد كه آزاردهنده و ضرباندار باشد و به همراه آن اشك فراوان باشد و اگر پلك را بلند كنى در سفيدى چشم جايى سرخ رنگ و در سياهى چشم جايى سپيد رنگ ديدى ، بدان كه در چشم زخمى پديد آمده و بيمار نياز به چشم پزشكى دانشمند و فرزانه دارد . چشمهاى از درمان آن را بهگونهاى كوتاه مىآوريم .
درمان :
آماسهاى پديدآمده در ملتحمه « 1 » كه همان سپيدى چشم است ترسآورتر از زخمهاى درون قرنيه « 2 » مىباشد كه همان سياهى چشم است . بدترين آماسها ، آنكه در پايين لايهى سياه و نزديك ناظر ( عدسى چشم ) است . آماس در اينجا به تندى شكل مىگيرد . بهتر است براى درمان اين زخمها نخست به خونگيرى و بيرون راندن هر اندازه از خون و پس از آن به كار بردن چندين بار روانكنندهها و پرهيز از گوشت و شراب و شيرينى و بسنده كردن بر سبزيجات سرد و نوشيدن تنها آب سرد شده و سپس چكاندن دارو در چشم روى آورد . آغاز درمان دارويى با شياف سپيد به همراه شير است .
اگر درد و ضربان نبض پايين آمد و آرام گرفت پس اميدى هست بيمارى بىآنكه چرك در آن گرد آيد از ميان برود ولى اگر اين درد ضربانى پس از خونگيرى و به كار بردن روانكنندهها و چكاندن شياف سپيد به مدت سه روز در چشم آرام نگرفت ، اميد تو از اين درمان بايد كاسته شود . در اين هنگام شايسته است شياف كندر در چشم چكانده و پدى روى آن گذاشته ، مىبنديم ولى پيش از بستن نوار بايد آن را با نوارى آرام ببندند . تا هنگامى كه روى پد تراوشهاى چركى ديده شود بايد همچنان شياف كندر را در چشم چكاند . در اين هنگام نياز به شياف « أبار » براى هموار كردن فرورفتگى و رويش گوشت مىباشد ، مگر آن كه زخم بسيار بزرگ و نزديك عدسى چشم و پايين آن باشد . در اين هنگام نياز به درمان با دو اكسير براى جلوگيرى از آماس چشم مىباشد .
پس از آن با پدى بسته شود . بيمار باى به پشت بخوابد و از جنبشهاى سخت بپرهيزد .
اگر زخم سر باز كند اثر آن در سپيدى چشم ماندگار مىشود . اگر زخم در ژرفاى چشم
هامش
( 1 ) . ملتحمه :conjunctiva( 2 ) . قرنيه :Cornea