پيشابآور و نرمكنندهى شكم است ، روان را شادمان و خرسند مىكند و به آن آرامش مىدهد . اين ويژگى شراب در هيچ نوشابهى ديگرى به اين اندازه يافت نمىشود و جايگزينى ندارد . در ديگر گونههاى جايگزين شده بجاى شراب اين ويژگىها و كاركردها با اندازه پايينتر ديده مىشود .
نوشابهاى كه شكمبه را گرم مىكند و بادشكن است و به گوارش خوراك كمك مىكند و خوراك گواريده را به راه مىاندازد : عسل يك رطل ، آب شش رطل به مدت دراز مىپزند كف روى آن را برمىدارند تا آن كه به بستگى شربت گلاب برسد . بعد به اندازه هر رطل بدست آمده يك درم زنجبيل ، فلفل ، دارفلفل ، دارچين ، مصطكى و قرنفل بر آن مىافزايند ، سپس آب آن را مىگيرند و نرم مىكوبند و در پارچهاى كتانى نازك مىگذارند و در شراب خوب ورز مىدهند و سپس آن را رها مىكنند و به هنگام نياز به كار مىبرند .
نوشابهاى كه شكم را نرم مىكند :
انجير سفيد با آب به اندازه ده برابر آن برگزيده و آنها بهگونهاى مىپزند تا له شوند و سپس يك شب كنار مىگذارند پس از آن آب آن را مىگيرند به اندازهى نيمى از آن ، عسل مىافزايند سپس مىپزند تا به بستگى شراب گلاب درآيد سپس از روى آتش بر مىدارند . برخى از مردم در هر رطل دو درم شيرابهى انجير مىريزند تا نرمكنندگى شكم را بيشتر كند و گروهى از مردم بجاى عسل در آن پانيد ( فانيد ) مىريزند كه گرمى كمتر و نرمكنندگى بيشتر دارد و براى سينه و شش بهتر است .
سود و زيان بيرون راندن خون :
در خونريزى و بيرون رفتن خون از تن ، آدمى به بيمارى آميزهى بد و بيمارگونه ( سوء المزاج ) و بيمارى استسقا و فروافتادن اشتها دچار مىشود ، كه فرسودگى زودرس و فروافتادن نيرو و سستى شكمبه و جگر و دل و لرزه و فلج و سكته در پى دارد . بطور كلى همه نيروهاى طبيعى را سست و ناتوان مىكند . از بيرون نرفتن آن ( خون ) در