آورده ، آب فرونشيند . « 1 »
از غرايب است .
در « بالاگريوه » 2 قلعه محكم است ؛ يكى قلعه قاسم و ديگرى قلعه محققه ؛ اما مسكون نيست .
چنانكه شاعر در احوال اين 4 طايفهء « لرستان » گفته است :
بيت
خوبند تمام اهل دلفان * از سلسله خوبتَر ندارند
اهل عمله به اسم قانع * از رسم دگر خبر ندارند
بالاگريوه « 2 » ، مردمانش * ميرند ، و ليك سر ندارند
لرستان ، حدودش از طرفى به « نهاوند » و « بروجرد » ، و از طرفى « كرمانشاهان » و از طرفى « بختيارى » و از طرفى « شوشتر » و « دزفول » و از طرفى به « بادرائى » و « مندليج » « 3 » و « عرب بنىلام » متصل است .
مسافتا 10 منزل كاروانى طول و 10 عرض دارد و در قديم 000 ، 100 خانوار بودند ، و از تقلب زمان و از ستم واليان و در [ اين ] اواخر به بعضى جهات كه بيان آن قدح سلسله است ، رو به خرابى نهاد ؛ چنانكه زيادتر از 000 ، 500 خانوار به نظر نمىآيد ؛ اما تمام پريشان و گدا [ هستند ] .
متاع ملكشان « قاطر » و نمد و « ذغال » است و بس .
اگر مقدر شده باشد كه بعد از اينرو به آبادى خواهند نهاد ، و الّا فلا .
به علت « آسودگى » يا « امنيت » يا « تشيع » اهل اين بلد توطن اوليا و امامزادگان در حد
هامش
( 1 ) . « شاهزاده احمد را يكى از سه برادران مىدانند كه دو برادر ديگر عبارتند از سلطان محمود كه در دشت هليلان نزديك كرمانشاه مدفون است و ديگرى سلطان ابراهيم كه به بابابزرگ معروف است و در تمامى استان بهعنوان يك قديس مورد پرستش است . على اللهىها ، شاهزاده احمد و سلطان محمود را جزء هفتتن به حساب مىآورند و مقبرهء هردو جزء اماكن مقدسهء آنهاست . » ( گذر از زهاب به خوزستان ، 133 ) .
( 2 ) . م : بالاى گريوه
( 3 ) . شهرستان مندلى امروز ، در جمهورى فدرال عراق . اين شهر از توابع قضاء ( فرماندارى ) بلدروز محافظه ( استان ) ديالى بوده ، كه در 152 كيلومترى بغداد قرار دارد . در سال 1991 م . 951 ، 10 نفر جمعيت داشته است و در گذشته « بندنيجين » ، « بندنيج » ، « وندنيكان » و « مندليح » و « مندليج » نام داشته و ارنست هرتسفلد آن را « وردنيكا » خوانده و معتقدند در زمان آشوريان « اردريكا » يا « اردليكا » ناميده مىشده است و 50 تپه باستانى آن نشان از قدمت 7500 سالهاش دارد . ( عراق از ديد سياحان و جهانگردان ، هارون وهومن ، تهران :
گوهر منظوم ، چاپ دوم ، 1384 ه . ش . ، 3 / 2116 ) .