مجزا مىباشد . . . در اين اتاق تعداد سه اورسى و هفت پنجرهء اورسى ، سه در چوبى و چهار طاقچه وجود دارد اورسىهاى اين اتاق داراى گرههاى كندهكارى شده است و تزئينات چوبى ظريف و شيشههاى رنگى در آنها وجود دارد كه روى اين شيشههاى رنگى توسط هنرمندان نقاشى شده است . اين نقشها به مرور زمان از بين رفته بود كه چندى قبل بازسازى شدند ، تصاوير زنان در كار ، از زمان ناصر الدين شاه رايج شده است . باوجوداين هنرمندان ايرانى نقوش فرنگى را آن چنان با نقوش ايرانى به يكديگر آميختند كه تشخيص آنها در ابتدا مشكل بوده و نياز به آشنايى بيشترى با تصويرسازى اين دوره دارد .
تالار تنبى يا سفرهخانه
تالار تنبى كه سفرهخانه نيز ناميده مىشود از ديگر اتاقهايى است كه در ضلع جنوبى بنا واقع شده است . اين قسمت به دليل موقعيت جغرافيايى خاص خود به زمستاننشين موسوم است .
زيرا در فصول سرد سال اين بخش از خانه بيشترين قسمت آفتابگير منزل را تشكيل داده و از درجه حرارت بالاترى نسبت به ساير نقاط بنا برخوردار است . در قسمت شمال تنبى يك فرورفتگى وجود دارد كه شاهنشين اين اتاق محسوب مىشود . در قسمت بالاى سقف اين مكان بادگير قرار گرفته است .
اتاقهاى جانبى
اتاقها كه گوشوارههاى جانبى نيز عنوان مىشوند در طبقه اول و دوم در دو طرف تالار آينه و سفرهخانه در هر طرف شامل دو اتاق و يك دهليز بين دو اتاق مىباشد . اتاقهاى جانبى واقع در طبقه همكف در ضلع شمالى كوچكتر از اتاقهاى مشابه در طبقه فوقانى مىباشند و علت آن اين است كه در جلوى اتاق جانبى طبقه هم كف يك سكو قرار گرفته است كه از طريق يك در ، در ميان دو پنجره بهطور كامل قرينه هستند . اندازه اتاق شمالى حدود 4 * 3 متر مربع است كه ابعاد اين اتاق نسبت به اتاقهاى جنوبى كوچكتر است اتاقها داراى درهايى به عرض شصت سانتيمتراند كه يكى از اين درها به راهرو و ديگرى به دهليز ميان دو اتاق باز مىشوند . اين دهليز وسيله ارتباطى بين دو اتاق شمالى و جنوبى محسوب مىشود . مجموع اين اتاقها دركل ساختمان هشت عدد و چهار دهليز است كه همگى به راهروهاى كنار خود راه دارند . تزئينات اين اتاقها بهطور كامل مشابه يكديگرند . همهء اتاقها روبه حياط بيرونى و اندرونى داراى پنجرههاى اورسى هستند كه توسط شيشههاى رنگين آبى ، زرد و قرمز پر شدهاند . « 1 »
هامش
( 1 ) - سراى وثوق الدوله نمادى از معمارى قاجار ، شيوا ضيغم ، در كتاب تهران ، جلد 5 و 6 ، ص 238 - 227 ، نقل به اختصار