لنگهء چپ : « سبحانه ، درى ز عالم احسان به روى ما بگشود ، الخواجه ميرزا مطهر بن الخواجه معين الدين 915 » .
روى در ضريح قصيده ايست حاوى بيست بيت از جمله :
اى بارگاه محترمت قبلهء حرم * وى مستجاب هردر تو دعا بود ( ؟ )
آمد چو اين ضريح بپايان و شد تمام * شايق كه خادم از در دولت كرا بود
مقطع :
بگرفت خامه و پى تاريخ آن نوشت * چوبى حصار معدن علم خدا بود
( 1241 )
زيارتگاه طاهر و منصور ( ص 437 )
( منقول از يادداشتهاى صالح ) : روى در چوبى دو لنگهاى با خطوط برجسته عبارت ذيل كنده شده است :
« تمت هذا الباب بامر الصاحب الاعظم الخواجه مظفر الدين مسعود « 1 » فى سنة 34 [ 9 ] . . . » به انضمام اسامى دوازده زمام .
در طرف راست در ورودى دو قطعه سنگ و قطعهاى ديگر زير آن دو روى ديوار قرار دارد با شعرهايى كه درست خوانده نمىشود . ولى يكى از آنها به ظاهر ماده تاريخ تعمير زيارتگاه است و عدد 1110 زير كتيبهء اين سنگ خوانده مىشود . آن قسمت از اشعار روى اين سنگ ( با خطوط برجسته ) كه خوانده مىشود بقرار ذيل است :
بهر اين بارگاه رفته . . . . . . . . نشا
در جلوخان اين دو عاليجاء چهار سوقى بنا نهاد ( ؟ )
چونكه تعمير يافت . . . با صفا گشت اين خجسته بنا
روضه اين دنيا على القدر شه حبيب اللّه ( ؟ )
آنچه در كار بود بسعى نمود . . . با هادى بنا
هامش
( 1 ) - در كتيبهء يكى از درهاى زيارتگاه سلطان مير احمد هم نام اين شخص هست .