شاه عباس مىبرازد . نوع اين سنگ در ايران نيست و براى پادشاه مانندى است كه چنين سنگ جسيمى را از نواحى دور دست حمل مىكنند .
آقاى اللهيار صالح در يادداشتهاى خود بنقل قول از اهل محل و رئيس فرهنگ سال 1314 نوشتهاند : « در زير اين زيارت سردابهاى هست و در آن كلاه خود و سپر و بعضى اشياء ديگر بدست آمده بوده و در همان سال 1314 به وزارت فرهنگ نقل شده است . »
در هرحال بايد نسبت به اين سنگ اهل تحقيق و نظر با تجسس در مطاوى كتب و اسناد مطلب را روشن نمايند .
امامزاده مير نشانه ( 430 )
( منقول از يادداشتهاى صالح ) : بين كوى پاقپان و كوى محتشم واقع است . گنبد سبك دوران سلجوقى دارد . ضريح و زيارتگاه را چند پله بالاتر از كف كوچه ساختهاند . اصل قبر در سردابهاى زير ضريح است كه نه پله پائينترست و قبرهاى متعدد در آن قرار دارد . براى ورود به محل قبر امامزاده از سردابهء بزرگ بسردابهء كوچكترى ميروند كه در ورودى آن چوبى و كوچك است و از كتيبهء آن معلوم مىشود كه گنجعلى نامى آن را وقف كرده است . كنده كارى روى در بسبك دوران صفوى است .
اين زيارتگاه مسجدى هم دارد كه معروف است به مسجد مير نشانه .
منبر و دو لنگهء در آن تاريخى است . كتيبههاى روى در زيارت و منبر و درهاى مسجد تا آنجا كه خوانده مىشود بقرار ذيل است .
در چوبى زيارت با كندهكارى برجسته ، روى لنگهء راست :
نمود وقف مزار رفيع شاه جهان * خديو كشور اقبال و هادى امت
امير سيد باقر حسن . . . * بسال نهصد . . . .
لنگهء چپ :
امامزاده حسن . . . موسى كاظم * كه . . . خاك درش چرخ را زده رفعت