بود تا آنكه در طريقت فقر بجناب حاجى ملا حسن مزبور كه از جانب نايب الصدر شيرازى خليفهء رهروان كاشان است سر سپرد و بعد كه نايب - الصدر بغرفهء قدس شتافت و حاجى آقا محمد عم اكرم او جانشين او گشت و آقا محمد كاظم طاووس العرفاى اصفهانى نيز مدعى شد كه منم وارث مقام لدنى و راهنماى خلق بعد از نايب الصدر [ 340 پ ] جمعى باتفاق حاجى ملا حسن تصديق حاجى مزبور را نمودند و استاد ابو طالب از اين فرقه بريده و تصديق طاووس العرفا نمود .
و يكى ديگر محمد هاشم كنده كار كه سالكى مجرد بود و سالها طريق فقر ميپيمود ، در پايان بجناب حاجى ملا حسن سر سپرد « 1 » .
باب نهم از فصل ششم در آن حدود اسباب آبادى مملكت و ترقى ( 358 ر ) در عمل تجارت و زراعت چه لازم است كه تا كنون از دولت رعايت نشده است ؟
جواب آنكه در عمل تجارت چون تجارت اشخاصى است و هركسى كه در صنف تجار است مايه و مؤونه از خود دارد و به كار و شغل خود مستقل است چيزى كه مايهء خرابى تجار بلكه عموم اهالى كاشان است حالت همچشمى است . مثلا فلان تاجر صاحب پنج هزار تومان اعتبار و استطاعت است . در تدارك اسباب تجمل و اثاث الدار نگاهش به آن تاجرى است كه صاحب پنجاه هزار تومان مايه است . لابد اسباب پريشانى و
هامش
( 1 ) - از سطر چهارم برگ 341 ر تا 358 ر بمناسبت آنكه مناسبتى با تاريخ كاشان نداشت و در موضوع « مقامات سبعه للمسافر الى اللّه » بود ، نقل نگرديد .