و خواصّ و حشم او را مثال داد تا همه به جهت خويش بجوار او خانهها و منزلها سازند و البتّه به شهر نزول نكنند تا سراى مسلمانان مصون ماند و اصفهبد شروين ملك الجبال و شهريار ونداميد كوه موافقت كردند و گفتند مال به همان قرار دهيم كه بعهد حسن زيد ، سيّد بو الحسين با سه هزار مرد بحرب ايشان شد بكويج تاشان شهريار را بزد و منهزم گردانيد و اصفهبد شروين صلح كرد و با پيش بو الحسين رفت « 1 » و ابو العبّاس بن ذى الرّياستين ميان شهريار و داعى بو الحسين سفير [ بود ] ،
و عمر بن احمد بتهنيت فتح جرجان ميگويد قصيدهء مطوّل ، شعر :
و ذبّ عن حوزة الإسلام مجتهدا * اخوك فى فتية زهر مناجيد
لمّا دعا باسمك المنصور وسطهم * ولّوا شلالا الى فلّ عباديد
لم يلق مثل الّذى لاقى شريكهم * بباب جرجان من قتل و تشريد
فليس يكنى بنصر بعدها ابدا * لا يرعوي لوعيد ثاني الجيد
فأرسل السيّد الميمون طائره * بزاته البيض في غربانه السّود
فأوسعتهم قري مرّا مذاقته * طعنا دراكا و ضربا فى العبابيد « 2 »
تدبير مشتمل بالحزم محتنك * مؤيّد العزم صنديد لصنديد
محسّد و اقلّ النّاس قد علموا * من عاش فى النّاس يوما غير محسود
بدولة الحسن بن القاسم اتّضحت * سبل الرّشاد بإحكام و توكيد
فاللّه يبقيه فينا سيّدا ملكا * يبنى المعالي بتاسيس و تشييد
و چون سامانيان از ضبط نيشابور عاجز شدند داعى ليلى بن نعمان را بنيشابور فرستاد
هامش
( 1 ) - از اينجا تا آخر قطعه شعر عربى فقط در الف هست و تقريبا قطعى است كه باز مطلب ديگرى از دنبال اين سطر افتاده زيراكه قصّهء فتح جرجان كه ذيلا مؤلّف به آن اشاره مىكند در متن نيست
( 2 ) - تصحيح قياسى و در اصل : العماديد و محتمل است نيز كه القماديد باشد جمع القمدود بمعنى مردمان ستبر گردن