تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ افغانستان بعد از اسلام ( فارسى ) — صفحة 219

مساهمون:

ص٢١٩

8 - فتح محمد بن قاسم « 1 » در سند و استيصال راجگى محلى

نفوذ علافيان عربى نژاد در سند و اختلاف ايشان با حجاج حكمران اموى عراق و خراسان و سند علت تشويش دربار اموى بود ، و چنانچه گذشت عبد الرحمن محمد بن اشعث بعد از بغاوت طولانى و جنگهاى شديد با حجاج در سنه 85 ه بوسيلهء رتبيل پادشاه زابلستان از بين رفت ، و يكى از همراهان او و سرداران جماعت باغيان عبد الرحمن بن عباس بن ربيعه بن عبد المطلب كه از مشاهير بنى هاشم بود ، از چنگ حجاج گريخته و به سند كه مرجع مخالفان دربار اموى بود پناه برد « 2 » چون لشكريان اموى دوبار در سند تباه گرديده و ناكام برگشته بودند ، حجاج تصفيه اين حواشى خراسان و سيستان را مهم شمرده و داماد و عمزاده جوان 17 ساله خود محمد بن قاسم بن محمد بن حكم بن ابى عقيل ثقفى را كه حكمران پارس بود ، با لشكرى گران از شيراز به مكران و سند فرستاد . لشكر محمد بن قاسم بقيادت ابو الاسود جهم بن زحر جعفى و مركب از شش
هامش
( 1 ) - محمد بن قاسم متولد 62 ه - 681 م و متوفى 98 ه 717 م از سپه سالاران بزرگ امويانست كه پدرش از طرف حجاج والى بصره بود ، و او در عصر وليد بن عبد الملك بفتح سند گماشته شد و تا ملتان فتح نمود . چون بعد از وليد برادرش سليمان بن عبد الملك بر مسند حكمدارى امويان نشست ، او تمام عمال حجاج را برانداخت ، و از ان جمله محمد بن قاسم را هم از سند به واسط آورده و زندانى ساخت و در زندان كشته شد ( الاعلام 7 / 225 ) ( 2 ) - الكامل 4 / 390