شدن بر اثر بيمارى ) .
كَبره
kabare
: بىدندان ( كسى كه دندانهايش ريخته باشد ) .
كَبَسته
kabaste
: كبست . نك : قبستَك .
كپسوُل
kapsul
: كپسول .
كپّوُ
kappu
: كسى كه در حرف زدن زبانش گير كند و نتواند به روانى سخن بگويد ( " كپكَپوُ
kapkapu
" هم گويند ) .
كَتَم
katam
: كتن ( چرك و ريم و پليدى و كثافت كه بر اثر پوسيدگى پيدا شود ) .
كتّه
katte
: كتّه ( پلوى آبكش نشده و كم روغن ) .
كَتّى
katti
: خِرِف ( پيرى كه حواس و حوصلهاش را از دست داده باشد ) .
كَتيرا
katira
: كتيرا .
كَچوُل
kacul
: كچل گونه .
كُخ
kox
: كرمك .
كُخَّست
koxxast
: صداى بلند و ناگهانى سرفه .
كُخ كُخ
kox kox
: كُخ كُخ ( صداى سرفهء پياپى ) .
كُخُّند
koxxond
: صداى تك سرفه .
كُخُو
koxu
: كخى ( كسى كه كرمك داشته باشد ) .
كُخّه
koxxe
: صداى سرفه .
كَدوُ
kadu
: كدو .
كَدوُچِلُمى
kadu celomi
: كدو چليمى ( بر قطعات پوست اين نوع كدو " دعا " مىنوشتند و به گردن بچّهها مىآويختند ) .
كدوُكَلّه
kadu kalle
: كدوى كلّه ( چمچمه ) .
نك : كَلّه كَدو .
كِرَابِيه
kerabeye
: كرابيه ، كراويه ( زيرهء سبز ) .
كِراز
keraz
: خميازه كشيدن و كش آمدن بدن . ( " خميازه " در بيرجند به معنى " دهن دره " است ) .
كَرباس
karbas
: كرباس ( براى بستن استخوان شكسته ) .
كَرچَك
karcak
: كرچك ( روغن آن معروف است ) .
كِرِسم
keresm
: كرسپ ، كرفس .
كُركَل
korkal
: كَچَلى كه گُله گُله سرش بىمو باشد .
كِرم
kerm
: كرم ( كرم معده ) .
كِرمِچ
kermec
: كرمك .
كِرمَك
kermak
: كرمك .
كِرمَكى
kermaki
: كرمكى .
كِرمِ مِاده
kerme mede
: كرم معده .
كِرمُو
kermu
: كرمو ( كرم افتاده ) .
كُرّنداز
korrendaz
: كُرّه انداز . ( كسى كه بچه سقط كرده باشد . بيشتر در مورد حيوانات گفته مىشود ) .
كَرى
kari
: كرى ( ناشنوايى ) نك : كَار .
كُريچِّ دُندُا [ ن ]
koriccedondo [ n ]
:
دندان قروچه .
كُزاز
kozaz
: كزاز .