قِيسى
qeysi
: قيسى ( به معنى زردآلويى كه با هسته خشك كنند ) .
ك -
k
:
كاتِ كَبوُد
kate kabud
: زاج كبود ( براى درمان تراخم ) .
كَاته
kate
: كرى و ناراحتى شديدى كه بر اثر داد و فرياد ديگران بر كسى عارض شود .
كاج
kaj
: كاج ، لوچ ، احول .
كَاجُول
kajul
: كاجگونه .
كَاجيره
kajire
: كاجيره ( گياهى است كه گل زرد دارد ) .
كَاچى
kaci
: كاچى .
كَاچى بىنِمَك
kaci bi nemak
: كاچى بى نمك ( مرهمى كه از آب و آرد و بدون نمك مىپزند و بر روى دُمَل و زخم چركى مىگذارند ) .
كَار
kar
: كر .
كَارَبا
karaba
: كاهربا ، كهربا .
كاركِرده [ ن ]
kar kerde [ n ]
: كار كردن ( به معنى اجابت مزاج ) .
كَاركُ [ ن ]
karko [ n ]
: كاركن ( به معنى مُسهل ) .
كَاسنى
kasni
: كاسنى .
كَاسه مال
kase mal
: كاسه مال . ( ماليدن خاكشير و نبات و يخ و آب در يك كاسه براى درمان قى و اسهال بچّهها ) . نك :
يَخسوّ .
كَافوُر
kafur
: كافور .
كَاقَزِ قَن [ د ]
kaqaze qan [ d ]
: كاغذ قند ( از كاغذ آبى رنگى كه روى كلّه قند مىپيچيدند قطعات كوچك گردى مىبريدند و براى دفع درد نيمه سر به روى شقيقه مىچسباندند ) .
كَاكُتى
kakoti
: كاكوتى .
كَاكُل زَرَّت
kakole zarrat
: كاكل ذرّت ( كاكل سر خوشه ذرّت ) .
كَاگِل
kagel
: كاهگِل .
كُام
kom
: كام ( 1 - آرزو ، مراد ، خواست .
2 - سَقّ دهان . كام را " كُده
kode
" نيز مىگويند ) .
كُام كِرده [ ن ]
kom kerde [ n ]
: كام كردن ( 1 - ناراحت شدن بر اثر ترسيدن آنچه در انتظار آنند . 2 - كام برداشتن ، كام برگرفتن :
آنست كه دايه كام كودك را بالا مىزند و يا در ناراحتىهاى حنجره و كام آن را با انگشت بالا مىزنند ) .
كُانه
kone
: كهنه ( بيمارى پيشينهدار و مزمن ) .
كُانه مُن [ د ]
konemon [ d ]
: كهنه ماند ( مزمن ) .
كَاهِش
kahes
: كاهش ( لاغرى ) .
كَاهُو
kahu
: كاهو .
كَاهيده [ ن ]
kahide [ n ]
: كاهيدن ( لاغر