ف -
f
فَارُق
faroq
: فارغ ( زائو كه فارغ شده باشد ) .
فَارُق شِده [ ن ]
faroq sede [ n ]
: فارغ شدن ( زاييدن ) .
فَالِده
falede
: فالوده . پالوده . نك : پَالِده .
فِاله
fele
: پيله ( آماس و چروك كردن لثه و بن دندان ) .
فُجأَه
foje
: فجاء ( مرگ ناگهانى ) .
فَرَاشا
farasa
: فراشا ( حالتى كه در آدمى بر اثر تب روى مىدهد مانند لرز ، بهمكشيده شدن پوست و راست شدن موى بر اندامها و . . . و به آن لَرزه فَرَاشا
larze farasa
: هم مىگويد . اين واژه در " هداية المتعلّمين " به صورت " فرژه " آمده است ) .
فِرَاموُشى
feramusi
: فراموشى ، نسيان .
فَرَنجُمِشك
faranjomesk
: فرنجشمك ( بالنگوى صحرايى كه براى " خنكى " مصرف مىشود و در فارسى به آن افرنجمشك و فلنجمشك مىگويند ) .
فِرُّند
ferrond
: بيرون دادن هوا با فشار از راه بينى .
فِرنى
ferni
: فرنى .
فَلَج
falaj
: فلج ، افليج ، نك : افلِج .
فِلفِل
felfel
: فلفل .
فُلُوس
folus
: فلوس .
فِله
fele
: فِله ، آغوز .
فَليتّه
falitte
: فتيله .
فَليتِى چِرك
falittey cerk
: فتيلهء چرك ( چرك و ريم غليظى كه از دُمل و زخم خارج شود ) .
فِنجُا [ ن ]
fenjo [ n ]
: فنجان ( براى بادكش كردن ) .
فِنجُا اندَاخته [ ن ]
fenjo endaxte [ n ]
: فنجان انداختن ( انداختن فنجان روى پوست بدن براى بادكش كردن ) .
فَندُق
fandoq
: فندق .
فوت
fowt
: فوت ، مرگ .
فُوفَل
fufal
: فُوفل .
ق -
q
:
قَابِله
qabele
: قابله . نك : دَايه .
قَاقُلى
qaqoli
: قاقلى ( كچلى كه زخمهاى سرش " شوره " زده باشد . قاقلى در فارسى گياهى است شور و به آن " شوره " مىگويند .
نك : گُل قَاقُلى ) .
قَبِستَك
qabestak
: كبست ( هندوانهء ابو جهل ) .
قِبله
qeble
: تاول . نك : هُلوه .
قِتّ
qett
: قى ( بيشتر در مورد كودكان شيرخوار و گربه گفته مىشود ) .
قِتّ زَده [ ن ]
qett zade [ n ]
: قى كردن پياپى كودك .
قُدُود
qodud
: غُدّه ( گره و غُدّهء چربى كه در