كُليچّى نُن كَلاق
koliccey non kalaq
:
كلوچهء نانِ كلاغ ( گياهى است بيابانى و دارويى ) .
كَما
kama
: كما ( گياهى است بيابانى كه بيشتر مصرف غذايى و ندرة دارويى دارد ) .
كُمپُوت
komput
: كمپوت .
كَمسوُ
kam su
: كمسوُ ( چشمى كه بيناييش كم باشد ) .
كُنجِت
konjet
: كنجد .
كَندَالى
kandali
: ناتوان و از كارافتاده .
كُندِر
konder
: كُندر ( صمغ معروف ) .
كَندَل
kandal
: صمغ گياه معروف " كَما " .
كُندهزنجيل
kondezanjil
: كُنده زنجير ( كُنده و چوب بزرگ و سنگينى كه پاى ديوانگان را با زنجير به آن مىبستند تا فرار نكنند ) .
كَندهِ [ ن ]
kande [ n ]
: كندن ( به معنى گزيدن ) نك : گَزيده [ ن ] .
كَنگر
kangar
: كنگر .
كُنگُل
kongol
: كسى كه به سختى و دشوارى و دير دير سخن بگويد يا كار كند .
كُند كار .
كِنوّ
kenow
: كنو ، بَنگ ، شاهدانه .
كوُر
kur
: كور ، نابينا .
كوُرَك
kurak
: كورك ، زورك ، دُمل كوچك .
كوُرى
kuri
: كورى ، نابينايى .
كوُسَلام
kusalam
: كوه سلام ( گُل مژهاى كه بر پلك پايين چشم برآيد . مىگفتند كسى كه چنين عارضهاى داشته باشد بايد بر كوه سلام كند و اين بيت را بخواند :
" اى كو سَلامَت مىكنم * خود را غلامت مىكنم "
تا چشمش خوب بشود ) . نك : گُاسلام .
كوُسه
kuse
: كوسه ، ريش كوسه .
كوُفت
kuft
: كوفت ( 1 - سيفليس . 2 - آزار و صدمه . 3 - ناگوار شدن غذا ) .
كوُن سُوخته
kun suxte
: كون سوخته ( كسى كه از شكست و ناكامى شديدا ناراحت شده باشد ) .
كوُنسُوزى
kunsuzi
: كونسوزى ( ناراحتى شديد بر اثر شكست يا ناكامى ) .
كُهُن اشتُر
kohon ostor
: كوهان شتر .
كِيده [ ن ]
keyde [ n ]
: كاهيدن . نك :
كَاهيده [ ن ] .
كيمِيا
kimeya
: كيميا .
گ -
g
گُا
go
: گُه ( مدفوع ) .
گُابُز
goboz
: پِشگل بز .
گُاسَلام
gosalam
: گُه سلام ( گل مژهاى كه بر پلك بالايى چشم پيدا شود و مىگفتند براى خوب شدن آن بايد بر " گُه " سلام كرد و اين بيت را خواند :
" اى گُه سلامت مىكنم