تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيرجندنامه ( فارسى ) — صفحة 743

مساهمون:

ص٧٤٣
كُزُم
kozom
: صمغ و شيرهء " كما " . كِسَالَت
kesalat
: كسالت . كَسِل
kasel
: كسل . كَشپَاره
kaspare
: كَش‌پاره ( كسى كه كشالهء رانش به علّتى پاره شده باشد ) . نك : كَشوَاره . كُشته [ ن ]
koste [ n ]
: كشتن . كُشَّست
kossast
: صداى نفس سخت و شديد . كِشمِش
kesmes
: كشمش . كُشُّند
kossond
: صداى نفس سخت و شديد كه بر اثر بردن بارى سنگين و يا كارى سخت از دهان خارج شود ) . كَشوَاره
kasvare
: تلفّظى ديگر از " كَشپَاره " است به آن نگاه كنيد . كُفّار
koffar
: پليدى ، تعفّن . كُفَّاروُ
koffaru
: بسيار پليد و متعفّن . كُفتِگى
koftegi
: كوفتگى ( بر اثر ضربه و برخورد ) . كُفته
kofte
: كوفته . كفگيرَك
kafgirak
: كفگيرك ( دُمل درشت و دردناكى كه وقتى مىرسد از چند نقطه سر باز مىكند ) . كُكنار
koknar
: كوكنار ( پوست آن را با تنباكو روى سر قليان مىگذارند و مىكشند ، براى دفع درد دندان ) . كَل
kal
: كل ، كَچل . كَلپوُره
kalpure
: كلپوره ( مريم نخودى ) . كَلِ تاس
kale tas
: كلِ تاس . كَچَل تاس . كَلِ تَمبوُ
kale tambu
: كچلى كه زخمهاى سرش كپك زده و متعفّن شده باشد . كَلِ دِيُانه
kale deyone
: ديوانه گونه ، ديوانه وضع . نك : كَلِ مشهور . كِلِرق
kelerq
: كَبَره ( پوستهء خشك روى زخم و دُمل ) . كَلِ قَاقُلى
kale qaqoli
: كچلى كه سرش شوره زده باشد نك : قَاقُلى . كَلقُورِشك
kalquresk
: كلتوُرشك . ( گياهى است بيابانى كه برگهاى آن شبيه برگ بيد است و جوشندهء آن را براى گلو درد غرغره مىكنند ) . كَلِ كُور
kale kur
: كلم و كور . كتم و كور ( كسى كه بينايى او كم باشد . نك : شَمَكوُر ) . كَلَم
kalam
: كَلم . كَلِ مَشهوُر
kale mashur
: ديوانه‌گونه ، ديوانه وضع . خُل . نك : كَلِ دِيُانه ( " مشهور " در اين تركيب تلفّظى از " مجنون " است ) . كُلوُس
kolus
: انتظار . كُلُوس كشيده [ ن ]
kolus kaside [ n ]
: انتظار كشيدن . كَلّه پُربَادُوك
kalle por baduk
: گوشَك . ( بيمارى اريّون ) . كَلّه خُش [ ك ]
kalle xos [ k ]
: كلّه خشك ( تهى مغز ، ديوانه مزاج ) . كَلّه كَدوُ
kalle kadu
: كلّه كدو ، كدوى كَلّه ( جمجمه ) .