دفع سردى و عوارض گوارشى مىخورند ) .
سير
sir
: سير ( برادر پياز ) .
سير سير
sir sir
: سير سير ( بىتابى و اضطراب ) .
سيسَمبَر
sisambar
: سيسنبر ، سوسنبر .
سِيَك
seyak
: آب جوشيدهء سردشده نك :
اوّ سِيَك .
سيك سيك
sik sik
: جوش زدن و بى طاقت شدن از دير انجام شدن كارى و . . .
سيم
sim
: سيم ، آسيم ( چرك كردن دُمل بر اثر گرما و سرما و . . . ) .
سيمچه
simce
: دمل بسيار كوچك .
نك : سُومچه .
سيم كِرده [ ن ]
sim kerde [ n ]
: سيم كردن ( چركين شدن و متورّم گشتن دُمل ) .
سينه پَالوُ
sine palu
: سينه پهلو .
سينه تَنگى
sine tangi
: سينه تنگى ( به معنى نفس تنگى ) .
سِيوشُا [ ن ]
seyow so [ n ]
: سياوشان ( گُل سياوشان ) .
ش -
s
شَاپِسَن [ د ]
sapesan [ d ]
: شاه پسند ( گل و گياه معروف ) .
شَاتَرِه
satare
: شاهتره ( داروى اسهال ) .
شَاتوُت
satut
: شاهتوت ( داروى گلو درد .
آب شاه توت را روى پوست گلو مىماليدند ) .
شاخ
sax
: شاخ ( شاخ گاو و گوسفند كه در حجامت براى مكيدن و كشيدن خون از بدن به كار مىرود ) .
شاش
sas
: شاش . ادرار . نك : شُر .
شَاشبَن [ د ]
sasban [ d ]
: شاشبند .
شَاش سُوز
sas suz
: شاش سوز ( سوختن پوست كودكان قنداقى بر اثر شاش ) .
شَاشوُ
sasu
: شاشو ( بچهاى كه زياد و يا در خواب مىشاشد ) .
شَاشوُك
sasuk
: شاشو . نك : شُرُوك .
شاف
saf
: شياف .
شاف كِرده [ ن ]
saf kerde [ n ]
: شاف كردن ( شياف برداشتن ) .
شَاليده [ ن ]
salide [ n ]
: شهريدن ( ساييده شدن و كم حِس شدن لب و زبان از ميوهء كال و نارس ) .
شُانه
sone
: شانه ( استخوان شانهء گوسفند كه با نگاه به آن غيبگويى و تشخيص علّت مىدهند ) .
شُانه بى [ ن ]
sone bi [ n ]
: شانه بين ( كسى كه از روى استخوان شانهء گوسفند غيبگويى مىكند . كودكى كه در ماه ذى حجّه به دنيا آمده باشد اگر مادر شير خود را روى استخوان گوسفند قربانى بدوشد و به او بخوراند مىگويند او از روى همان استخوان غيبگويى و تشخيص درد مىدهد ) .
شَاوَت
savat
: شهوت .
شَاوَتى
savati
: شهوتى ، شهوى . نك : شوره