احتمالا از عهد ساسانيان است و طبعا توضيح اين گونه آثار كه رسيدن به آنها هم محتاج فرصت فراوان و وسايل كافى است در اينجا بمورد به نظر نميرسد .
راه فهليان بخوزستان پس از گذشتن از كوپون به پل تنگاب ميرسد ، پل تنگاب حدّ فاصل كنونى سرزمين فارس و استان خوزستان است لكن در زمان سابق قلمرو حكومت فارس شامل نواحى بيشترى در جانب مغرب بوده حدّ آن به رامهرمز ميرسيد و بدينقرار منطقهء سكونت اصلى طوايف بوير احمدى و ارّجان ( ارگان قديم ) و بهبهان نيز جزء فارس بشمار ميرفت ولى اكنون جزء خوزستان است بنابراين آثار تاريخى اين نواحى كه مشتمل بر آتشگده و پلهاى نيمه ويران و بقاياى شهرها و آباديهاى معظّم و نقاط باستانى و نقوش برجستهء مهمّ قديمى است در اين كتاب ناگفته ميماند و در ضمن شرح آثار تاريخى و محلهاى باستانى خوزستان بايد مذكور گردد ، بدين لحاظ بشرح آثار قديمى سرزمين فارس از جانب مغرب خاتمه داده مىشود و بذكر آثار تاريخى بندر بوشهر و جزيرهء خارك كه از لحاظ نزديكى و سابقهء تاريخى و موقعيّت طبيعى هميشه ارتباط ناگسستنى با فارس داشته و دارد ميپردازد .
اقليم پارس ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: محمد تقى مصطفوى
ص١٤٠