به زمان اردشير اوّل و از بناهاى ابرسان وزير اين شهريار دانستهاند كه البتّه صحيح نيست ، ارتفاع نقش برجستهء مزبور بيش از سه متر و پهناى آن در حدود 5 متر است ، آثار موجود پل در تاريخ 15 ديماه 1310 ذيل شمارهء 90 و نقش برجستهء مزبور در تاريخ 12 اسفند 1315 ذيل شمارهء 268 به ثبت آثار ملّى رسيده است .
بمسافت قريب يك كيلومتر و نيمى بعد از اين نقش بجانب فيروزآباد بر بالاى كوهستان نزديك جادّه در همان قسمت يعنى جانب راست رودخانهء تنگاب محوّطهء كوچكى را مسطّح نموده نقش برجستهء بزرگ ديگرى از اردشير بابكان را بر كوه كندهاند ، اين نقش صدمه و خرابى بسيار ديده است و صحنهء پيروزى اردشير را بر دشمنان وى نشان ميدهد ، اردشير سوار بر اسب بر دشمن خود تاخته او را با نيزه از پاى درآورده است ( ش 162 ) پشت سر او سوار ديگرى است كه تصوّر ميرود ابرسان وزير اردشير باشد ( ش 163 ) و پس از او سوارى ديده مىشود كه مردى را در بغل گرفته ظاهرا باسارت درآورده است ( ش 164 ) ، نقش برجستهء بزرگ مزبور نيز در تاريخ 12 اسفندماه 1315 ذيل شمارهء 268 در فهرست آثار تاريخى ايران بثبت رسيده است .
3 - قلعه دختر
اثر تاريخى ديگرى كه پيش از رسيدن بفيروزآباد بمسافت قريب 6 كيلومترى قصبهء كنونى فيروزآباد جلبنظر مىكند آثار قلعهء معظمى از سنگ و گچ بر فراز كوه است كه در زمان شاپور اوّل آن را ساختهاند و مشتمل بر ابنيهء تودرتو و مخزن آب كه در سنگ كوه ايجاد نمودهاند و احتياجات ديگر قلعه است ( ش 165 ) كه براى دفاع از پايتخت شاهنشاه ساسانى در محلّ مرتفع مشرف بجادّه احداث كردهاند ( ش 166 ) و وضع ساختمان آن به خوبى و استحكام ابنيهء اردشير بابكان نيست ، اين اثر تاريخى در تاريخ 12 اسفندماه 1315 ذيل شمارهء 269 در فهرست آثار ملّى ايران ثبت گرديده است .