بزرگ و اسپهبدان بر كلاههاى چند نفرشان نمودار مىباشد . آثار نقشرجب در تاريخ 24 شهريور 1310 ذيل شمارهء 22 در فهرست آثار ملّى ايران به ثبت رسيده است .
4 - تختگوهر ياتخت رستم
نزديكى نقشرجب داخل جلگه كنار رودخانهء پلوار آثارى نظير قسمت پائين آرامگاه كورش مركّب از تختهسنگهاى منظّم به صورت ناتمام وجود دارد .
دانشمند فقيد پرفسور هرتسفلد در سال 1311 با وسايل ميكانيكى سنگهاى آن را براى تجسّس سنگنبشته يا اسناد تاريخى ديگرى درهم ريخت و هيچگونه نتيجه هم از اين اقدام بى مورد بدست نيامد .
5 - نقشرستم
چون از راه فرعى محاذى نقشرجب به سمت جلگه پيش روند و از رودخانهء پلوار بگذرند پس از پيچوخمهاى چندى راه فرعى مزبور به سمت شمالغربى و بجانب انتهاى كوهستان حاجىآباد پيش ميرود و بمسافت چهار كيلومتر بكوه حاجىآباد ميرسد . در اين مكان آثار تاريخى بس مهمّى از عهد ايلام و شاهنشاهان هخامنشى و ساسانى وجود دارد و بمناسبت بلندى و شگرفى آثار و نقوش آن بنام نقشرستم خوانده مىشود « 1 » . محلّ مزبور در كوه حاجىآباد پيش از دوران هخامنشى مكانى متبرّك بوده نقش برجستهء مذهبى عهد عيلام كه ذكر آن بعدا خواهد آمد از لحاظ جنبهء مذهبى آنجا احداث گرديده بود . هنگاميكه بمحوّطهء نقشرستم ميرسند نقوش برجستهء عهد ساسانيان در قسمت پائين كوه و آرامگاههاى شاهنشاهان هخامنشى بر بالاى كوه و بناى سنگى چهارگوش بسيار موزون و استوارى بر جانب راست جلبتوجه مينمايد . بناى مزبور بنام كعبهء زردشت
هامش
( 1 ) در سفرنامهء فلاندن بايران ( 1840 - 1841 ميلادى مطابق 1256 - 1257 هجرى . قمرى ) ترجمهء حسين نور صادقى - چاپ طهران 1326 - صفحه 232 - اشاره شده است كه محل نقشرستم سابقا قبرستان گبرها ناميده ميشد و بعدا نام آن به نقشرستم تغيير يافته است .