دهستانهاى « ائردى كرد كندى ، ديولق ، قلعهجوق ، عموقين ، حملآباد ، ديولهسر ائردى » مىرسد .
نهر ديگرى نيز از سبلان در حوزهء قريهء « ثمرين » جريان دارد كه به « نشئهرود » معروف است . طول آن قريب 32 كيلومتر است كه تقريبا 15 كيلومتر آن در كوهستان و بقيه در جلگه است و قراء « تپه ثمرين ، چهلگز ، چناقرد ، ديجوجين ، باروق ، شهريور ، گرجان ، جبهدر ، ساميان و معصومآباد » از آن استفاده مىنمايند .
ميزان آبدهى نشئهرود در اوايل بهار بالغ بر 125 ، در اوايل تابستان 40 و در پائيز نزديك به 60 سنگ مىباشد .
قورىچاى :
از دامنههاى كمارتفاع « باغرو » نيز نهرى در حوزهء اردبيل جارى است كه بستر آن در حدود 30 كيلومتر طول دارد و 18 كيلومتر آن در كوهستان مىباشد . اين نهر كه بنام « قورىچاى » يعنى رود خشك معروف است غالبا حالت سيلابى دارد و بدينجهت در مواقع عادى آب آن به مصبّش يعنى قراسو ، نمىرسد . ميزان معمولى آب آن ، غير از مواقع سيلاب ، در اوايل بهار حدود 40 سنگ است ولى در اوايل تابستان غالبا خشك مىشود و اگر آب داشته باشد از 30 سنگ تجاوز نمىنمايد و چون پائيز فرامىرسد آب آن به 50 تا 60 سنگ بالغ مىگردد . اراضى قراء « كورائيم ، بوسجين ، مهماندوست عليا و سفلى ، حاج محمود ، شمسآباد ، خانقشلاقى ، گوراديل ، كمىآباد ، رضىآباد ، نيار ، پيرهقوم ، آقبلاغ رستمخان ، چنذانق ، قرهلر ، تازهكند ، گيلانده » مىتوانند از آب اين نهر آبيارى بشوند . « 1 »
آبهاى زيرزمينى :
بطوريكه ملاحظه مىشود اين نهرهاى كمآب براى مشروب ساختن اراضى وسيع زراعتى اردبيل كفايت نمىكند و لذا براى آبيارى آنها و نيز به منظور به زير كشت درآوردن اراضى باير ،
هامش
( 1 ) - نگارنده در سالهاى 1328 ، 1329 خورشيدى معاونت ادارهء فرهنگ اردبيل را بر عهده داشت و از طرف آن اداره مجلّهاى بنام « نشريهء فرهنگ اردبيل » منتشر مىنمود كه حاوى مطالب سودمند علمى و اجتماعى و تاريخى -