كه عمدتا به زبان تركى مىباشد و در شبانهروز مجموعا نزديك به شش ساعت امكان استفاده از برنامههاى شبكهء سراسرى ايران و محلّ را براى روستائيان منطقه ، كه خوشبختانه اغلب آنها هم گيرندههاى تلويزيونى دارند ، فراهم مىسازد .
برنامههاى تلويزيونى چون با دو حسّ بينائى و شنوائى استفاده مىشود مفيدتر و آموزندهتر از برنامههاى راديوئى است . بويژه در زمينههاى علوم تجربى ، كه تفهيم و تفاهم آنها توأم با وسايل و ابزار علمى و چگونگى استفاده از آنهاست و خود كلاس و آزمايشگاه روشن و ثمربخشى براى جوانان و علاقمندان مىباشد .
شك نيست كه در شرايط موجود در برنامههاى اين هردو وسيله ناگواريهائى ديده مىشود و قسمتهاى بد آموزندهاى به چشم مىخورد و اين بر عهدهء مديران جامعه است كه بايد در بهتر كردن آنها بكوشند و وسايلى را كه محيط پوشش و بهرهدهى آن تمام سطح كشور است بنحو روشن و مطلوبى مورد استفادهء تربيتى قرار دهند .
ورزش در اردبيل :
در جوامع امروزى جهان ، ورزش بمنزلهء مكتبى تلقى مىشود كه مىتواند در پرورش روح و جسم جوانها وظايف حسّاسى را بر عهده گيرد و در ساختن انسانهاى پرتوان و نيكانديش بعنوان وسيلهء مؤثرى به كار آيد .
در گذشتههاى دور در ايران از آن بدين منظور استفاده مىشده و بمنزلهء كانونى براى تربيت انسانهاى باشرف و كارآمدى بنام « عيّار » يا جوانمرد به كار مىآمده است .
ورزش كه براى خود تاريخ طولانى دارد در اردبيل نيز از زمانهاى قديم رواج داشته است ولى شكل آن با آنچه كه امروز معمول است متفاوت بوده است ؛ امروز براى ورزش ميدانگاههاى وسيع ، « استاديوم » هاى سرپوشيده و روباز ، استخرهاى با آب سرد و گرم ، وسايل گوناگون پرش ، « پارالّل » و « بارفيكس » و . . . بوجود آمده و خود حركات ورزشى نيز انواع و اقسام گوناگونى پيدا كرده است در حالى كه در قديم هيچيك از اينها معمول نبوده است .
ورزشگاههاى قديم عبارت از مكانهاى كوچكى بود كه على القاعده با سقفهاى ضربى احداث مىگشت و بنام « زورخانه » ناميده مىشد . وسط اين مكان دايرهوار