اميدم بود در جهان بس همى * « قريشى » ندارد به عالم غمى
3 . نصرت اللّه كوهستانى فرزند اسد اللّه بيگ معروف به اسد اللّه به دو متخلص به « نصيب » ، وى در « داش بولاق » واقع در كوهستانهاى بين مشهد و قوچان متولد گرديده و در مدارس مشهد تحصيل نموده و هنوز سوم متوسطه را تمام نكرده شورى از عشق به وى رسيده از ادامهء تحصيل بازماند . در سال 1314 ش . به استخدام دارايى قوچان درآمد و چون خط و ربط عالى و طبع نظم داشت زود ترقى كرد ولى افسوس كه به امراض عصبى مبتلا گشته و او را براى معالجه به مشهد آوردند ، هنوز معالجه نشده مصادف با ورود نيروهاى شوروى سابق به مشهد گرديد و كسانش از ترس او را به نيشابور بردند و در فروردين 1321 بيمارى ، او را از پاى درآورد .
« نصيب » مانند ساير فرزندان كوهستان خوش بنيه و خوش منظر و مهربان و خجول بود ، شيرين و خوش مضمون حرف مىزد ، خوب شعر مىسرود و خوب نثر مىنوشت .
در سيزده چهارده سالگى شروع به شاعرى نمود . . . در عنفوان جوانى به حال وحشتى مبتلا شده بود . . . غالبا الكلى بودن پدر وى موجب بدبختيهاى عصبى « كوهستانى » شده بود ، گويى از بىوفايى عمر خود خبر داشته كه در غالب اشعارش به اين نكته اشاره دارد ، او بسيار بلند همت و وارسته بود ، خانهاش در قوچان بر روى اهل ذوق و علم و ادب گشوده بود از استادان سلف به شعر خيام و حافظ و سعدى و از نويسندگان خارجى به خواندن آثار ويكتور هوگو و لامارتين علاقهء زيادى داشت و از شعراى معاصر به حاج ميرزا شكور ، اشراق ميرزا محمد مسعودى ، واعظزاده ، عماد عصار ( مدير مجلهء آشفته ) و جهانگير تفضلى و . . . مؤانست داشت ، . . . از وى يك پسر مانده كه تحصيل نكرد . كوهستانى از شعراى خوش ذوق و شيرين سخن خراسان بود .
اينك چند غزل از وى
غزل
اگر خواهى به شادى بگذرانى زندگانى را * به غفلت مگذران اى دوست ايام جوانى را