شده و نگارنده از مجاهدت و مساعدت فاضلين مشار اليهما نهايت امتنان دارد .
3 - نسخهء عكسى از روى نسخهء ديگر كتابخانهء مذكور به شمارهء 1274 كه مشتمل است بر جزو سوم معارف و 108 ورق بقطع كوچك هر صفحه 17 سطر به خط نسخ روشن كه در شب جمعه دهم شهر صفر سال 965 استنساخ آن پايان پذيرفته و اين نسخه هم بهدايت و سعى دانشمند محقق آقاى مجتبى مينوى فراهم آمده است .
چنان كه از پايان نسخهء مشار اليها برمىآيد جزو دوم و سوم معارف مشهور نبوده بلكه جمع نيز نشده و در اطراف بلاد متفرق بوده ولى جزو اول نزد پيروان مولانا شهرت داشته و بر سر تربت پاك مؤلف آن را مىخواندهاند علائى بن محبى شيرازى كه مطابق تحقيق دانشمند محقق آقاى مينوى شاگرد سراج الدين مثنوىخوان ( از معاصرين سلطان ولد و افلاكى و مذكور در مثنوى ولدى موسوم به ابتدانامه و مناقب العارفين ) بوده بجمع جزو دوم و سوم همت گماشته و پس از پراكندگى صورت جمع و تدوين بخشيده است .
نگارنده كتاب معارف را از روى نسخ مذكوره تصحيح كرده و تاكنون نزديك به دو جزو آن به نفقهء وزارت فرهنگ بطبع رسيده است .
ص 39 - برهان الدين ابو الحسن بلخى : مقصود برهان الدين ابو الحسن على بن حسن بن محمد بن ابى جعفر يا جعفر بلخى جعفرى است مشهور ببرهان بلخى كه از شاگردان عبد العزيز بن عمر بن مازه بود ( از افراد آل برهان و خاندان صدر جهان ) و يكى از فقهاء بزرگ حنفيه بشمار مىرفت و اولين مدرس مدرسهء حلاويه حلب و مدرسهء بلخيه و صادريه و خاتونيهء و امينيه دمشق بود و مدتى دراز بتدريس علوم مذهب اشتغال مىورزيد تا اينكه در شعبان سال 548 در دمشق وفات يافت و در ( مقابر الشهداء ) او را دفن كردند .
رجوع كنيد به : الجواهر المضيئة ، ج 1 ، ص 360 - 359 ، تاريخ ابن كثير ، ج 12 ، ص 229 كه در آنجا وفات او به سال 546 ضبط شده ، دول الاسلام ذهبى ، ج 2 ، ص 45 ، شذرات الذهب ، ج 4 ، ص 184 ، الفوائد البهيه ، ص 120 ، الدارس ، ج 1 ، ص 481 ، 504 ، 537 ، 530 ، 540 .
زندگانى مولانا ( فارسى ) — صفحة 195
مساهمون: بديع الزمان فروزانفر
ص١٩٥