تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — صفحة 136

مساهمون:

ص١٣٦
به سال ششصد و هشتاد و دو چار * شهور سال را بد آخر كار ز ذوالحجه گذشته بد ده و پنج * كه مدفون كردم اندر دفتر اين گنج وصيت كردم اى يار يگانه * كه از ناساز پوشى اين ترانه
اگر اين مثنوى در 15 ذىحجهء 578 ساخته شده باشد از فريد الدين عطارست و اگر در 15 ذىحجهء 68 سروده شده باشد ممكن نيست از عطار باشد و شصت و يك سال پس از مرگ عطار بوده است و در اين صورت چنان مىنمايد كه از همان كسى است كه ترجمهء احاديث يا مواعظ و كنز الاسرار را هم ساخته است ولى در هر صورت اشعار مفتاح الفتوح به سستى اشعار ترجمهء احاديث و كنز الاسرار نيست و به شعر فريد الدين عطار ماننده‌تر است . مفتاح الفتوح تاكنون سه بار چاپ شده 133 بيت از آغاز آن را با بعضى از غزليات عطار توأم كرده و با بلبل‌نامه و نزهة الاحباب در طهران در 1312 شمسى انتشار داده‌اند و قسمتى از آن نيز در طهران در 1355 1315 به نام ارشاد بيان يا شفاء القلوب فى لقاء المحبوب چاپ شده و بار ديگر در شيراز در 1342 در حاشيهء سبع المثانى از صحيفهء 22 تا 118 چاپ شده منتهى چون در نسخه‌اى كه از روى آن چاپ كرده‌اند هشت بيت از آغاز آن افتاده بوده است نام آن را تشخيص نداده‌اند . اين مثنوى ظاهرا از كسى است بجز عطار زيرا كه از مطالب آن چنين برمىآيد كه از مردم زنجان بوده و در آن گويد كه جز اين كتاب ديگر چيزى نسروده است . 53 ) مفرح‌نامه چنان كه پيش از اين گذشت همان معراج‌نامه است كه نام آن را بدين گونه تحريف كرده‌اند و در فهرست كتابهاى فارسى كتابخانهء مصر ( ص 421 ) مفرح‌نامه را به مفرج‌نامه تحريف كرده‌اند . 54 ) مقامات طيور كه عطار خود در خسرونامه نام مىبرد قطعا همان منطق‌الطيرست كه چون در وزن شعر نام آن نمىآمده اشاره به موضوع آن كرده و گفته است :