هر امانت كه در كتاب خداست * شأن آن ذات پاك مىبينم
علم قرآن و مطلع اسما * همه را ز آن ظهور مىبينم
هر امانت كه در كلام مجيد * به وجودش كمال مىبينم
لأنّ الأمانة في القرآن مفسّرة بالولاية ، كما دلّت عليها أحاديثهم .
نور قائم كه زينت عرش است * بر ملائك گواه مىبينم
آنچه فيض مقدس از جبروت * حاملش را امام مىبينم
مخزن علم و آسمان و زمين * پرتوى ز آن جناب مىبينم
آنچه رحمت ز حق شود نازل * به طليعش قديم مىبينم
آنچه عرفان بود ز عالم قدس * از لسانش ظهور مىبينم
آنچه نازل شود به ارض و سما * به ظهورش سليم مىبينم
جمله غيب و شهادت ملكوت * از صفاتش صحيح مىبينم
اوست مصباح فيض و مقصد غيب * از مشيّت ظهور مىبينم
هر كتابى كه ز آسمان آمد * با امام عليم مىبينم
علم غيب و شهود و بعث و نشور * بر فرازش نشيب مىبينم
گر نشد متّصف به علم حضور * ليك علمش تمام مىبينم
مظهر امر حق و مخزن وحى * لايق آن شهود مىبينم
كلمات خداست حضرت او * همه را كاملات مىبينم
ز آنكه نقص نبود آنجا * جهل را نقض مىبينم
و أيضا
فتمت كلمة ربك صدقا و عدلا * ز آنكه نقص نبود آنجا
لا مبدّل لكلماته * جهل را نقص مىبينم
قال اللّه تبارك و تعالى :
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ