تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اشارات ايمانيه ( فارسى ) — صفحة 286

مساهمون:

ص٢٨٦

[ 92 ] اشاره در بيان علم معنى و لدنّى و مكاشفه

علم معنى از كتاب حق بود * در مقام مظهر مطلق بود علم معنى از فنا آيد پديد * نى ز اسطرلاب و رمل هر پليد علم معنى نور يزدان آمده * مظهر درگاه سبحان آمده علم معنى عشق را پاينده كرد * تا كه انسان را برِ حق بنده كرد علم معنى را عالم علوى بود * كى نصيب عالم سفلى شود علم معنى درخور اهل وفاست * نى نصيب مردمان بىحياست علم معنى عقل را كامل كند * از صفا حلّال هر مشكل شود علم معنى از رياضت مىشود * مظهر علم سماوى مىرود علم معنى از شريعت شد پديد * تا نشد از رحمت حق نااميد علم معنى با ولى اسرار گفت * درّ معناى حقيقت را بسفت علم معنى رازها را برشكفت * رازها فاش كردى از نهفت علم معنى سرّ حق را توأم است * محرم اسرار و حق اعلم است علّم الأسماء ز معنى ساز شد * در سماوات العلى دمساز شد علم معنى با محمّد راز شد * چون‌كه او سرچشمه آغاز شد علم معنى . . . شاه اولياست * هركه اين معنى نداند در خطاست علم معنى بود چون درياى نور * ز آن جهت آمد برِ موسى به طور