[ 42 ] اشاره عرفانيّه [ در لزوم انقطاع إلى اللّه ]
بدانكه ورع آن است كه در تمام حالات مهما أمكن متوجّه به حق باشى ، و به قضاء و قدر راضى باشى ، و هرچه پيش آيد بدان شاكر باشى ، و عهدى كه خلاف حقيقت است نكنى ؛ هماره به ذكر حق تعالى مشغول باشى ، و وجهه تو حبّ في اللّه و بغض في اللّه و إعطاء في اللّه و منع في اللّه باشد ، و از غير ناحيه حقّه پرهيزگار باشد ؛ قلب تو با خدا باشد ، كه فرمود : « إنّى أخلصت بانقطاعى إليك » ، « 1 » و توجّهت به سوى حق باشد ، كه :
« و إليك يا ربّ نصبت وجهي » ، « 2 » نظرت منقطع از خلق ، و متوجه به سوى خدا باشد ، كه :
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً
مسلما
وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ .
« 3 » چون به اين مقام رسد رتبه عظمت الهى عزّ اسمه در قلب او رسوخ نمايد ، و به مقام خشيت مستفيض مىشود ، كه :
إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ ،
« 4 » و از غير خدا نمىترسد ، كه :
فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ ،
« 5 » و مقام توكّل براى او حاصل مىشود ، كه :
مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ .
« 6 »
گر توكل مىكنى مردانه باش * در مقام عشق چون پروانه باش
هامش
( 1 ) . صحيفه سجّاديّه كامله 150 ، « دعاؤه عليه السّلام فى التفزع » .
( 2 ) . مصباح المتهجّد : 850 .
( 3 ) . سوره مباركه انعام : 79 .
( 4 ) . سوره مباركه فاطر : 28 .
( 5 ) . سوره مباركه مائده : 44 .
( 6 ) . سوره مباركه طلاق : 3 .