[ 19 ] اشاره [ در لزوم وجود راهنما براى سالك و اقسام آن ]
بدانكه سلوك سبيل حقيقت منوط به علم ، و مربوط به معرفت است ؛ و در اين راه راهنمايى لازم است كه سالك معنوى و عالم ربّانى و صاحب علم لدنى باشد تا سالك را بر صراط مستقيم سلوك دهد .
و علماى حقّه بر سه قسمند : جمعى عالم باللّه هستند ؛ و برخى عالم به احكام اللّه ؛ و ديگرى عالم به دو مقام ، و متصف به مقام جمع الجمع هستند كه سالكان راه شريعت و حقيقت هستند .
عالمى اندر نجف بودى مقيم * بر سلوك معرفت بودى عليم
چشمههاى علم از وى بد عيان * مىنمود اسرار معنى را بيان
در رضا بودى به زنجير قضا * در قدر چون هجر روز مبتلا
نور حق از جلوهاش ظاهر شده * غير حق از قلب او طائر شده
بود سالك در صراط مستقيم * گشته طائر بهر منهاج قويم
بود آگه بر سبيل مصطفى * قلب او شايق به سلك مرتضى
لطفها فرمود از بهر فنون * تا شدم از خيل ألّا تحزنون
* * *
شدم آسوده از هر صلح و جنگى * هوا ناكرده در قلبم درنگى