تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اشارات ايمانيه ( فارسى ) — صفحة 57

مساهمون:

ص٥٧
گر تو عين اليقين به دست آرى * يا [ كه ] حق اليقين ز صدق و صفا بگذرى از عوالم ناسوت * ز مقام فناى ارض و سما گر طريق عبادتش پويى * مىشوى فارغ از چه دنيا

در مدح حضرت صاحب الأمر صلوات اللّه عليه

اى ز نور تو عالمى روشن * لطف تو نوربخش ارض و سما جان فداى تو چون تويى رهبر * سر به پاى تو چون تويى مولا هركه بر كوى تو پناه آورد * بر طواف تو واله و شيدا هرچه ديدم مديح ذات تو بود * عرش تا فرش از زمين و سما اى كه عين حقى به ما بنگر * كه حقايق ز نور تو پيدا خلق عالم بنور مكرمتت * گر نبودى نبود ارض و سما هركه موجود شد ز كتم عدم * مهترت بود مظهر الاسما علم عالم ز لطف تو موجود * نور تو بود علّم الاسما هركه منظور حق شد از ره فيض * بارگاه تو بود راه خدا هر وليى كه نور دنيا شد * پرتو نور تو است شمع هدا غائبى زير ابر پنهانى * فيض‌بخشى به سوى خلق خدا هركه نور ولايتت بيند * مىرسد بر فراز كوى وفا هركه جام محبتت نوشد * مىشود فارغ از همه شيدا اى ولى خدا امام زمان * كه تويى نور عالم معنا اى ز مهر تو ديده‌ها روشن * دوستانت چو جنة المأوى بر فقير ذليل كن نظرى * در مصيبات دهشت عظمى
* * *
اى غرقهء عالم جسمانى * مغلوب عوالم حيوانى