مدينه نازل شده التفات ننمايد هرگز بولايت نرسد بلكه اگر طريق انكار پيمايد كافر شود و از درجه اسلام ساقط گردد پس ابتداى ولايت آنست كه همه شرايع را بكمال قبول كند و متابعت نمايد اما در طريقت آنست كه هرچند ولى سعى نمايد و طريق جدوجهد پيمايد و مرتبه او عالى شود و او را قرب إله حاصل گردد روح او را آن نوع معراجى كه جسم نبى را بوده حاصل نشود و محالست كه حاصل گردد چون در انتهاى ولايت روح نبى مشابهت مىيابد بجسم نبى ، در طريقت نهاية الاوليا بداية الانبياء باشد
ديگر فرموده كه زمرهء انبياء از گناه معصومند و فرقه اولياء از خوار داشت گناه محفوظ چنان كه از جناب رسالت پناه مرويست ان تغفر اللهم فاغفر جما و أي عبد لك لا الما يعنى اگر فتح باب مغفرت نمائى الهى همه را مغفرت فرماى كدام بندهايست كه بر وى گناهى نرسيده و از لوث عصيان تردامن نگرديده است . فقير مىگويد هيچ گناهى بدتر از خودبينى نيست و خود را مجرم ندانستن بزرگ تقصيريست . و اين رباعى از آن بزرگوار است
رباعى :
صد خانه اگر به طاعت آباد كنى * به زان نبود كه خاطرى شاد كنى
گر بنده كنى ز لطف آزادى را * به زانكه هزار بنده آزاد كنى
اخى على مصرى و شيخ نجم الدين محمد اردكانى و اخى على دهستانى و ابو البركات تقى الدين دوستى سمنانى و شيخ عبد اللّه غرجستانى و شاه على فراهى از جمله خلفاى جناب شيخ بودهاند .
ابو البركات تقى الدين على دوستى
آن جناب عالم عارف و عامل واقف بود و سالهاى فراوان در خدمت شيخ علاء الدوله سلوك مىنمود روزى علاء الدوله فرمود مادامىكه سالك در وقت تجلى صورتى درك مىكند آن تجلى صورتى باشد و حقتعالى را از آن صورت منزه بايد داشت اما آن نجلى را حق بايد دانست چنان كه موسى از درخت شنيد كه
إِنِّي أَنَا اللَّهُ
هركه گويد درخت خدا بود كافر شود و هركه گويد اين سخن خدا نگفت هم كافر گردد پس تجلى صورتى را بدين