ملا اسماعيل بن ملا حسن مؤذن
تولد آن عزيز در قريه زغى كه سمت غربى و پنج فرسخى مشهد مقدس است اتفاق افتاده ، ذات خجسته صفاتش از علايق نفسانى و عوايق جسمانى آزاده است و از علوم رسميه بهرهور و در زهد و ورع سردفتر ، چندگاه به سياحت خراسان و جرجان و عراقين و فارس و خوزستان قدم گذاشته و از صحبت فقراء و مشايخ حظ وافر و نصيب متكاثر برداشته و آخرالامر دست ارادت بجناب سيد عالم شاه هندى داده چندى در خدمت او مىبود و آقا محمد گازرونى را كه از خلفاى آقا محمد هاشم شيرازى بود گاهى بطريق ارادت تمجيد مىفرمود ظاهرا از هر دو بزرگوار نظر عاطفت ديده .
مسوّد اوراق فى شهور سنه هزار و دويست و بيست و دو بصحبت آن عزيز رسيده ، محفلش باصفا و صحبتش روحافزاست ، اكثر اوقات خلوت و انزواء را طالب و گاهى شعر گفتن را بطريق مثنوى راغب است .
فى شهور سنه هزار و دويست و سى و پنج مسموع گرديد كه در همان ديار بعالم جاويد خراميد رحمة اللّه عليه .
شيخ ابو محمد بن شيخ حسن
بمصداق الولد سر ابيه در علوم عقليه و نقليه يگانه و در فنون متداوله فريد زمانه سيما در فن رياضى سرآمد اهل روزگار و از نشأ فقر نيز بهرهياب و برخوردار است ، اطوارش پسنديده و اخلاقش حميده است ، بتوفيق حج اسلام و زيارت قبور ائمه انام موفق گرديده و در آن سفر به خدمت و صحبت جمعى از مشايخ علماء رسيده با مسود اوراق لطف خاص و محبت باختصاص داشت و از مراسم مودت و محبت دقيقهئى نامرعى نمىگذاشت اكنون در همان ارض اقدس بدرس و افاده اشتغال دارند و كافه ناس صحبت آن جناب را از جمله مغتنمات مىشمارند .
ملا على اكبر
آن جناب از اسراى داغستان بود جد حقير وى را خريده آزاد فرمود بنا بر استعداد فطرى عزيمت مشهد مقدس نمود قرب چهل سال به تحصيل علوم دينيه و فنون رسميه مشغول بود در علم فقه و حديث بهغايت