دانايان ترك و تاجيك و دور و نزديك بديد از زوال مملكت و انقراض دولت خويش بترسيد بموجب
مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ
آن مالك ملك فانى را از كشور جاودانى نصيب نبود بمضمون
إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ
آن مردود دون عمل نمود در ماه صفر در سنهء مذكوره بروايتى دويست و سى آن دشمن حضرت بىچون خلاصهء كاف و نون را در انگور و بقولى در انار زهر داد ، نه از حضرت كردگار شرم و نه از رسول مختار آزرم كرد و آينه سراپانماى حقرا شكست آورد عاقبت آن حضرت از اين عالم فانى دامن التفات افشانده بسراى جاودانى انتقال فرمود .
مصرع :
دوست بر دوست رفت يار به نزديك يار
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
در محلى كه ابو الصلت هروى را بطريق معجزه فرموده بودند مدفون گشت .
در ثواب زيارت آن حضرت حديث بسيار وارد است من جمله بر تقرير مطلب مبادرت مىنمايد : در عيون الاخبار مذكور است
قال رسول الله ستدفن بضعة منى بارض طوس لا يزوره مؤمن الا اوجب الله عز و جلّ له الجنة و حرم جسده على النار
ايضا در آن كتاب مسطور است :
قال امير المؤمنين على ابن ابى طالب سيقتل رجل من ولدى بارض خراسان بالسم اسمه اسمى و اسم ابيه اسم ابن عمران موسى الا فمن زاره فى غربته غفر الله تعالى ذنوبه ما تقدم منها و ما تاخر و لو كانت مثل عدد النجوم و قطر الامطار و ورق الاشجار
ايضا در كتاب مذكور مسطور است :
قال ابو الحسن الرضا انى ساقتل بالسم مظلوما فمن زارنى عارفا بحقى غفر له ما تقدم من ذنبه و ما تاخر
. از كلام حقيقت انجام آن مقتداى اهل طريق و پيشواى اهل تحقيق كه قطرهاى از عمان و ذرهئى از خورشيد تابان خواهد بود نوشته تزيين و آرايش اين مجموعه خواهد نمود و زبان به ترجمهء حديث نخواهد گشود زيرا كه هركس به قدر فهم و ادراك ذوق خود معنى دريابد « 1 » .
هامش
( 1 ) - مصحح كتاب گويد اين بنده سزاوار دانستم سخنان آن حضرت را بپارسى درآورده تا آنان كه بتازى آشنا نيستند سود برند .