بنى عباس
چون فراش روزگار بساط دولت امويه را از بسيط عالم درنورديد زمان اقبال و اوان جلال عباسيان بر عالم ظاهر گرديد از اين طايفه سى و هفت تن به اوج خلافت و سلطنت رسيدند نخستين ايشان عبد اللّه السفاح ابن محمد باعتضاد ابو مسلم مروزى سنه يكصد و سى و يك هجرى بر اورنگ خلافت اجلال نمود و سواد نام بنى اميه را از صفحه جهان محو و ناچيز فرمود و آخر ايشان المستعصم ابن المستنصر است كه در سنه ششصد و پنجاه و شش هجرى هلاكو خان بن تولى خان به اغواى مؤيد الدين العلقمى القمى و باستصواب خواجه نصير الدين طوسى بدار السلام بغداد استيلا يافت و به حكم هلاكوخان مستعصم بدار الخلافه عدم شتافت يكباره اساس دولت بنى عباس از صفحه روزگار برافتاد و دولت هلاكوخان در سرزمين ايران بتزايد و ترقى روى نهاد ، مدت خلافت عباسيان پانصد و بيست و پنج سال و كسرى بوده ،
حكمرانى مغول
از تخمه چنگيز خان چهارده نفر در ممالك ايران به رتبهء خانيت رسيدند نخستين ايشان چنگيز خان بن يسوكابهادر است كه در سنه ششصد و هفده بر اكثر بلاد ايران مستولى گرديد و نهايت ايشان ارپا خان بن سوسه از نژاد تولى خان است كه در چنگ موسى خان بن على بن بايد و خان كشته گشت مدت اقبال و زمان استقلال چنگيزيان در ديار ايران يكصد و يازده سال بوده در ايام دولت ارپا خان باركان سلطنت چنگيزيه فتور رسيد در هر ديارى شهريارى و در هر ولايتى صاحب ايالتى پيدا گرديد كه در موضع خويش مذكور خواهد شد انشاءالله تعالى .
تيموريان
تا آنكه نهال اقبال امير تيمور بن طوغاى بهادر گوركانى باليدن گرفت از فرقه گوركانيه سى و يكتن بودند كه در ملك ايران و توران حكومت و سلطنت نمودهاند اول ايشان امير تيمور است كه در سنه هفتصد و هفتاد و يك هجرى در قبة الاسلام بلخ بر سرير جهانگيرى جلوس نموده و نهايت ايشان بديع الزمان ابن سلطان حسين ميرزاست كه از جنگ سبيل خان