بشنو ز من كه در جگرم خم لطيفهايست * كز خاك سر برآرد و بر آسمان زند
هر كس بحدّ خويش نشانى دهد ز دوست * جز دل كه لاف صحبت آن بىنشان زند
عشق ، اى عجب كه در دل درياى هست و نيست * كشتى فكنده است و كران بر كران زند
اى مرغ سدره ، از كبد حوت ، طعمه كن * حيفست از هماى كه بر استخوان زند
ساقى بيا كه دست تواناى روزگار * سيلى اگر زند به رخ ناتوان زند « 1 » »
در مورد آثار ايشان ( حكيم ) ، استاد آشتيانى گويد :
« از اين بزرگوار بجز اشعار گوناگون ، حواشى مفصّل و متعدّدى نيز بر فتوحات مكيّه شيخ أكبر ، محى الدين بن عربى - قدّس سرّه - دارد كه به جاى مانده است » . « 2 » و در جاى ديگر « 3 » زندگى اين دو برادر حكيم را بيان فرموده كه حاوى نكات تازهاى است كه ذيلا به عنوان تكمله درج مىگردد :
« مرحوم آقا ميرزا على محمّد از مردم كروند « 4 » اصفهان بود كه با برادر خود مرحوم ميرزا صفا « 5 » براى تحصيل به تهران آمد و در مدرسهء مرحوم حاج ابو الحسن
هامش
( 1 ) - مقدمه ديوان اشعار حكيم صفاى اصفهانى ، به كوشش احمد سهيلى خوانسارى ، اقبال ، چاپ دوّم ، 1362 .
( 2 ) - آشتيانى ، سيّد جلال الدين ، شرح مقدمه شرح قيصرى ، ص 22 .
( 3 ) - آشتيانى ، سيّد جلال الدين ، معاد جسمانى يا شرح زاد المسافر ، ملّا صدرا ، ص 274 - 275 .
( 4 ) - كروند در جنوب نجفآباد اصفهان واقع است و مركز آن شهرستان تيران مىباشد ( مؤلف ) .
( 5 ) - ميرزا صفا حكيم ، بزرگتر از ميرزا على محمّد بوده است . ( آشتيانى ، سيّد جلال الدين ، شرح مقدمه شرح قيصرى ، ص 22 . ) .