آقا ميرزا حسن آشتيانى و آقا ميرزا محمّد حسن شيرازى و در عقليات از تلاميذ آقا محمّد رضا ( قمشهاى ) و آقا ميرزا ابو الحسن جلوه و آقا على حكيم است » « 1 » .
آقاى صدوقى در كتاب خود « تاريخ حكما و عرفاء . . . » آورده است :
« خود اين بزرگوار مىگويد :
اكثر قسمتهاى اسفار و شواهد ربوبيه و قسمتى از شرح اشارات و . . . را نزد او ( آقا محمّد رضا قمشهاى ) خواندم . » « 2 » أخيرا كتاب مستطاب « شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور » از ايشان چاپ شده است كه در مقدمه آن شرح مختصرى از وى به نقل از محدّث بزرگوار حاج شيخ عباس قمى ( ره ) در كتاب « الكنى و الألقاب » آورده است ، در آن جا مىنويسد :
« كان الميرزا ابو الفضل المذكور ، عالما فاضلا ، فقيها ، أصوليا ، متكلّما ، عارفا بالحكمة و الرياضي ، مطلعا على السّير و التواريخ ، أديبا ، شاعرا ، حسن المحاضرة ، ينظم الشعر الجيّد » « 3 » .
و سال ولادتش را 1273 و وفاتش را در تهران در غرّه صفر 1316 ه . ق ذكر كردهاند كه در مقبره والد ماجدش در صحن امام زاده حمزه واقع در حضرت عبد العظيم « ع » در شهر رى مدفون گشت . « 4 »
هامش
( 1 ) - الشواهد الربوبية ، مقدمه ، ص 135 .
( 2 ) تاريخ حكما و عرفاء ص 101 .
( 3 ) - شفاء الصدر في شرح زيارة العاشور - ص 7 .
( 4 ) - براى اطلاع بيشتر از شرح حال و حيات اين عالم جليل القدر خوانندگان را به مقدمه ديوان اشعار عربيتش كه به كوشش آقاى مير جلال الدين حسينى مشهور به محدث چاپ شده است ، إرجاع داده است ( تهرانى ، ميرزا ابو الفضل ، شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ، ص 7 ) قابل ذكر است كه شرح حالى ديگر از ايشان در كتاب ريحانة الأدب به طور مستوفى موجود است .