ذى القعدة در جوار مرحوم جلوه دفن شد » « 1 » از جمله شاگردان وى « استاد بديع الزمان فروزانفر » است .
باز مرحوم معلّم حبيبآبادى در كتاب ارزشمند خود « مكارم الآثار » شرح حال اين حكيم دانا را چنين آورده است :
« در كتاب « مازندران 2 : 11 » شرحى در احوال وى نوشته كه خلاصه آن چه ما از آن در آورديم ، اين است كه « وى از اهل كلارستاق مازندران از طايفه بنى فقيه است و در قريهء « كردى چال » كلاردشت متولد شده و تا 11 سالگى در موطن خود و سپس تا 16 سالگى در بلوك لنگاى تنكابن تحصيل نمود و بعد از آن به تهران آمد ، بدوا در مدرسهء كاظميه و مدرسه قنبر على خان و آخر در مدرسه سپهسالار منزل كرد و آن جا در حكمت نزد « آقا محمّد رضا قمشهاى » و « آقا على مدرّس » و « ميرزاى جلوه » و در هيئت و نجوم نزد « ميرزا عبد اللّه » درس خواند و به واسطه ذكاوت فطرى و عشق مفرطى كه به تحصيل داشت ترقيات كاملى نمود ، بطورى كه « ميرزاى جلوه » به فضلش معترف و محصلين را به استفاده از او توصيه مىفرمود .
و او علاوه بر فلسفه و حكمت ، در فقه و اصول و علوم رياضيّه و طبّ تبحّر و تخصصى تمام داشت و كتاب قانون را چندين دوره درس گفت و بر آن حواشى مفيدى نوشته كه در كتابخانه مجلس موجود است و خط ، خوش مىنوشت و كتابخانهاى مهم براى خود فراهم كرد كه هر چند ، شماره كتب ، آن چندان زياد نبود ، ولى شامل نسخ خطى عديم المثل يا قليل المثل بود .
و در دورهء مشروطه از طرف طلاب در دوره اوّل و دوّم و سيّم مجلس ،
هامش
( 1 ) - نقباء البشر و مجله يادگار سال پنجم شمارههاى 4 و 5 صص 86 و 87 ، يادداشتهاى علامه محمّد قزوينى به تاريخ 24 / 4 / 1376 به اتفاق استاد بزرگوار صدوقى « سها » به زيارت مزار نورانى اين مرد بزرگ و ديگر بزرگواران مشرف شديم ، قبر او داخل بقعه ميرزاى جلوه در سمت شمالى است - رحمة اللّه عليهما - .