به نمايندگى رفت ، در جنگ بين المللى اوّل در سنه 1334 جزو مهاجرين درآمده به عتبات عاليات هجرت كرد و مدتى در موصل بسر برده و باز به ايران آمد .
در سنهء 1339 در اوّل كودتا از طرف سيّد ضياء الدين طباطبائى دستگير شده و چندى در زندان بود و نيز در دولت پهلوى چندى در زندان و سپس تبعيد بكاشان گرديد . و در تشكيلات جديد عدليه از طرف داور به خدمت دعوت شده و مدتى رئيس محاكم ابتدائي و استيناف و چندى مستشار ديوان عالى كشور بود و بالاخره همه را ترك گفته و در مدرسه سپهسالار و غيره به تدريس علوم عقليه و فلسفه عاليه پرداخت و چندين نفر از بزرگان ، از برآمدگان مدرس مبارك وى گرديدند .
أفسوس كه بعضى از اين كتب نفيسهء خود را ، خودش ، در مرض موت به علت احتياج و بعضى را ورثهاش پس از فوت ، براى اداء قرض وى به كتابخانه مجلس فروختند » .
مرحوم فروزانفر او را چنين ستوده است :
« افضل المتأخرين آقاى ميرزا محمّد طاهر تنكابنى « 1 » و همو در شرح حال خود گويد : در سال 1342 به تهران آمدم و يك دوره شرح اشارات و شفا و كليات قانون پيش مرحوم ميرزا طاهر تنكابنى تلمذ شد و نجات و تمهيد القواعد را هم بر ايشان قرائت كردم » . « 2 » روزنامه اطلاعات نيز كه در همان روز ( روز رحلت وى ) چاپ و منتشر گرديده در صفحه اوّل چنين نوشت :
« فقدان اسفناك حكيم دانشمند و فيلسوف بزرگوار ، حضرت علّامه آقاى ميرزا طاهر تنكابنى كه از مفاخر نامى ايران و عالم اسلام بشمار مىروند ، امروز به رحمت
هامش
( 1 ) - سخن و سخنوران ، ص 265 در حاشيه ( به نقل از مكارم الآثار ، ج 7 ) .
( 2 ) - مباحثى از تاريخ أدبيات ايران ، ص 268 . ( به نقل از مكارم الآثار ، ج 7 ، ( با دخل و تصرف ) .