مىكردند . آن خداوند حكمت خوشبين بود و به پيش آمدهاى ناگوار بديدهء خوش بينى مىنگريست . كيمياى سعادت را در خيرخواهى و يارى افتادگان مىجست .
اين حكيم عالى مقام دوران عمر را در مطالعه و تعليم فلسفه و منطق گذرانيد .
دوستداران فلسفه در محضر وى استفادهها كردند و از أزهار پندارش دامنها پر نمودند . مرگ او ضايعهء عظيمى بود . . . » « 1 »
( آثار ) :
در كتاب مكارم الآثار ، آثار مرحوم تنكابنى چنين شمارش شده است :
« 1 - رسالهء بسيار جامع و مفيدى در معرفى « كتب متداولهء بين طلاب و محصلين در اكثر بلاد و ممالك ايران كه در مدارس خوانده مىشود » در دو جزء در دست است به عنوان كتب درسى قديم ، در جلد 20 فرهنگ ايران زمين 39 - 82 به چاپ رسيده و تاريخ نگارش آن جمادى الاولى و الثاني 1358 ه . ق مىباشد .
2 - حواشى بر كتاب قانون بو على سينا ( ره ) .
3 - مقالهاى مختصر به عنوان شرح حال ميرزاى جلوه به سال 1306 شمسى در مجله آينده 2 ، چاپ شده است .
4 - رسالهاى در حقانيت على - عليه السلام - و حبّ آن بزرگوار كه با اين مطلع شروع شده است : « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم اعتصمت باللّه و توكلت على اللّه . علىّ حبّه جنّه قسيم النار و الجنّة وصىّ المصطفى حقا امام الانس و الجنّة . . . » « 2 » با تفسير احاديث منوّره در اين جهت ، كه به تاريخ 19 / 3 / 1319 ش ، آن بزرگوار يك سال و نيم قبل از وفاتش آن را نوشته است از بين شرح احوالات مرحوم تنكابنى مىتوان بهترين
هامش
( 1 ) - معلم حبيبآبادى ، محمّد على ، مكارم الآثار ، ج 7 ، صفحات 2300 تا 2313 .
( 2 ) همان كتاب ، ج 7 ، صفحات 2300 تا 2313 .