قَتَلَهُمْ
« 1 » .
و در اين هنگام مىباشد سير عبد سير خداى تعالى به حقيقت ؛ پس خلاص مىشود به اين صفات عليا از دنايات صفات فانيهء خود و همّتهاى قاصرهء دنيّهء خود ، و اين دنايات رعونات رسم اوست ؛ و دنائت همّت از براى دنائت چيزى است كه تعلّق مىگيرد به او « 2 » از اغراض فانيه و مطالب خسيسه .
هامش
( 1 ) . انفال / 17 .
( 2 ) . اصل : - او .