باب المراقبة
قال اللّه تعالى :
لا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلًّا وَ لا ذِمَّةً
« 1 » .
و قال :
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ .
« 2 »
صحّة الاستشهاد بالآية أنّ « 3 » المراقبة دوام ملاحظة المقصود .
صحّت استشهاد به آيهء كريمه آن است كه مراقبه - همچنانكه تفسير كرده است او را - « دوام ملاحظهء مقصود » است ، و او حقّتعالى است . و در آيهء كريمه امر كرده است پيغمبر عليه السّلام را به ملاحظهء جناب حقّتعالى و انتظار تأييد و نصرت « 4 » از او و مداومت بر آن مادامىكه منادى منتظر غير اوست « 5 » .
و مراقبه از افعال قلب است ؛ پس او دوام ملاحظهء جناب حقّتعالى است به قلب .
و هي على ثلاثة درجات :
الدرجة الاولى : مراقبة الحقّ في السير إليه
على الدوام بين تعظيم مذهل ، و مداناة حاملة ، و سرور باعث .
اين مراقبهء مريدين سايرين الى اللّه است .
و قوله : « على الدوام » متعلّق است به « مراقبه » نه به « سير » ، و همچنين « بين »
هامش
( 1 ) . توبه / 10 .
( 2 ) . دخان / 59 .
( 3 ) . اصل : - صحّة الاستشهاد بالآية أنّ .
( 4 ) . اصل : - و نصرت .
( 5 ) . اصل : - و مداومت بر آن مادامىكه منادى منتظر غير اوست .