اعنى شهود فرار از خلق به سوى حقّ .
سپس « 1 » اگر عارض شود او را تلوينى به آنكه او كسى است كه فرار نموده است از اين شهود ، پس در او بقيّهاى از انانيت او هست ؛ پس فرار كند به خدا از اين انانيت به سوى خداى تعالى ؛ پس مرتفع مىشود نسبتها به تفريد محض ؛ و او آن است كه نه فعلى و نه وجودى است مگر از براى حقّ ؛ و اين محض موهبت است به محو انانيت ، نيست در او رايحهء كسب و تعمّل ؛ و اللّه الباقى .
هامش
( 1 ) . اصل : پس .