بوى رحمان كه در آفاق جهان منتشرست « 1 » * عطر آن روحفزاى دل مسكين آمد
بر هوا نفحهاى « 2 » از گلشن فردوس وزيد * عطرپيماى گلستان و رياحين آمد
با عروسان حقايق كه نه جن ديده نه انس * موسم خطبه و گستردن كابين آمد
خيز از جاى و سر نافهء اسرار گشاى * كه ز صحراى قدس آهوى مشكين آمد
جامى از چشمهء تسنيم بكش از كف حور * شادى آنكه دلت رازكش دين آمد
تا كى از غم به فغان آمده شادى طلبى * مژده بادت كه بكام آن بشد و اين آمد
از ره فقر بخواه آنچه ترا مىبايد * صدقات از همه جا بهر مساكين آمد
مژدگانى بده اى غمزدهء باده طلب * كه ز ميخانهء معنى مى رنگين آمد
سخن فيض تماشا كن و بنگر كه درو * دُرر بحر معانى به چه آئين آمد
اين جواب غزل حافظ هشيار كه گفت * « سحرم دولت بيدار به بالين آمد »
( 233 )
عارف خداى ديد در اصنام و حال كرد * زاهد ز حق ببست دو چشم و جدال كرد
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : مستترست .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : نفخهاى .