من سراپاى درد و او فارغ * بوده هرگز محبّت از يك سوى « 1 »
گر سراپا ز غم شوم موئى * ندهم زو به عالمى يك موى
فيض بگذر ز وادى وصلش * بنشين كنجى و ز غم مى موى « 2 »
( 904 ) جمال « 3 »
سوى من اى خجستهخو ، روى چرا نمىكنى * با همه لطف مىكنى ، با دل ما نمىكنى
با همه كس ز روى مهر همدم و همنشين شوى * دست بدست و روبرو ، روى بما نمىكنى
با همه دست در كمر ، از گل و خور شكفتهتر * در دل خستهام بجز خار جفا نمىكنى
گفتى اگر تو جان دهى سوى تو افكنم نظر « 4 » * جان به لبم رسيد و تو وعده وفا نمىكنى
آهم از آسمان گذشت ناله ز لا مكان گذشت * سوختم از غم تو من ، رحم چرا نمىكنى
خون دلم ز ديده شد ، كار دلم رميده شد * جان ز تنم پريده شد ، هاى چها نمىكنى
فيض گذشت عمر و هيچ كار خدا نكردهاى * وين دو سه روز مانده را صرف قضا نمىكنى
هامش
( 1 ) - اين بيت از چ پ محذوف .
( 2 ) - در چ ش نيز آمده .
( 3 ) - عنوان از اصلى و عق .
( 4 ) - چ پ ، چ ش : تو مىكنم نظر .