به گلستان گذرى كن به برگ گل بنگر * ز رنگ و بوى بخوان لا إله الّا اللّه
به باغ بنگر و آثار را تماشا كن * شنو ز سرو روان لا إله الّا اللّه
گذر به كوه فكن يا برو به دريا بار « 1 » * شنو ز گوهر و كان لا إله الّا اللّه
به برّ و بحر گذر كن به خشك و تر بنگر * شنو ز اين و ز آن لا إله الّا اللّه
به گوش هوش « 2 » تو آيد بهر طرف كه روى * اگر چنين و چنان لا إله الّا اللّه
بكن تو پنبهء غفلت ز گوش و پس بشنو * ز نطق خرد و كلان لا إله الّا اللّه
به بحر وحدت در رو به نالهء « 3 » بم و زير * برآر از ته جان لا إله الّا اللّه
همين نه ورد زبان كن ز جان و دل مىگو « 4 » * به ناله و به فغان لا إله الّا اللّه
سرود اهل معاصى است نفخهء دف و چنگ * سرود متقيان ، لا إله الّا اللّه
سحر ز هاتف غيبم ندا به گوش آمد * كه ايّها الثقلان لا إله الّا اللّه
ميان صوفى و پير مغان سخن مىرفت * چه گفت پير مغان ، لا إله الّا اللّه
ز پير ميكده كردم سؤالى از توحيد * به باده گفت بدان لا إله الّا اللّه
به گفتن دل و جان فيض اختصار مكن * بگو به نطق و زبان لا إله الّا اللّه
( 868 ) حق « 5 »
شدم آگه ز راه الحمد للّه * كه عشقم شد پناه الحمد للّه
رهى كارد مرا تا درگه او * به من بنمود إله الحمد للّه
سحاب رحمتش بر من بباريد * ز دل شستم گناه الحمد للّه
به يكدم كهرباى عشق ، بربود * دل و جان را چو كاه الحمد للّه
رسن آمد ز بالا « 6 » ، يوسف جان * برون آمد ز چاه الحمد للّه
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : گذر به كوه بكن .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : به گوش و هوش .
( 3 ) - چ پ : به بحر وحدت حور و به ناله .
( 4 ) - چ پ ، چ ش ، عق : مىگوى .
( 5 ) - عنوان از اصلى و عق .
( 6 ) - چ پ : به بالا .