سر را سوداى عشق جانان * از لذّتهاى جاودان بس
چشم و گوش و زبان و دل را * قرآن و حديث و فهم آن « 1 » بس
تن را خلقان و قرص نانى * از نعمتهاى اين جهان بس
آن كو « 2 » راضى به اين نباشد * او را رنج و غم روان بس
آلودهء معصيت چو شد نفس * اقرار و انابت و فغان بس
آن را كه به صبر چاره سازد * بيرون ز حساب اجر آن بس
آن مؤمن صالح العمل را * فردوس و نعيم جاودان بس
چون فيض انيس جان چو خواهى * ياد جانان انيس جان بس
( 480 ) عشق « 3 »
يك غمزهء جانستان مرا بس * از وصل تو كام جان مرا بس
تا هستى آن شود يقينم * دشنامى از آن دهان مرا بس
از عشرت عيش و كام دنيا * درد دل و سوز جان مرا بس
آب گرمى و نان سردى * از نعمت اين جهان مرا بس
دل مىندهم به دلستانان * آن دلبر دلبران مرا بس
كى عشوهء شاهدان نيوشم * آن شاهد شاهدان مرا بس
دل كى بندم به فانيان فيض * آن ساقى باقيان « 4 » مرا بس
( 481 ) عشق « 5 »
در دلم مهر ماه روئى بس * در سر از عشق هاىوهوئى بس
هامش
( 1 ) - چ پ ، چ ش : حديث و شرح آن .
( 2 ) - چ ش : آن گو .
( 3 ) - عنوان از اصلى .
( 4 ) - چ ش : بانيان .
( 5 ) - عنوان از اصلى .