هر كه به خشم مبتلا راست چو مار مىشود * وانكه اسير حرص شد خوار چو مور مىرود
غفلت فيض بين كه چون غرهء گفتگو شده * ماتم خود گذاشته در پى سور مىرود
( 303 ) كمال « 1 »
در سر شوريده سودا مىرود * كز كجا آمد كجاها مىرود
وانكه عاقل خوانيش در كارها * در خيالش سود و سودا مىرود
گه در آتش مىرود گاهى در آب * خاك بر سر در هواها مىرود
هيچ در پيش و پس خود ننگرد * در بلاها بىمحابا مىرود
خواجه با هوش آى و كار و بار « 2 » بين * حرف سوق و سود و سودا مىرود
خواجه بىهوشست و كارش در زيان * عمر رفت و خواجه رسوا مىرود
دى برفت و امروز هم باقى نماند * جان به فردا مىرسد يا مىرود
اين نفس را پاس بايد داشتن * كاين نفس از كيسهء ما مىرود
جان به جانان تازه مىكن دم به دم « 3 » * ورنه جان بىجان ز دنيا مىرود
گوشها بسته است فيضا لب ببند * كاين سخنهاى تو بى جا مىرود
( 304 ) حق در اهتزاز به ذكر حبيب « 4 »
چون سخن از دلبر ما مىرود * شاهدان را رنگ و سيما « 5 » مىرود
چون حديث يار بىپروا كنند * اين دل شوريده از جا مىرود
هامش
( 1 ) - عنوان از اصلى .
( 2 ) - چ پ ، چ ش : كار يار .
( 3 ) - چ پ ، چ ش : مىكردم بدم .
( 4 ) - عنوان از اصلى .
( 5 ) - چ پ ، چ ش : رنگ سيما .