« لِيُذهِب » « 26 » به شأن كه بود و « يُطَهِّر » « 26 » * ز « يَتلوه » « 27 » شاهد به سوى كه ايمى « 28 »
به تنزيل شد « هل اتى » « 29 » از چه مُنزَل * نبى را ز « بَلِّغ » چرا كرد عتبى « 30 »
كه از انّما « 31 » بود مقصود ايزد * به سائل كه انگشترى كرد اعطى « 31 »
كه بود آنكه با او به فرمان ايزد * نبى شد مباهل به قوم نصارى « 32 »
به رد برائت كه گرديد مأمور « 33 » * به اعطاى رايت كه را كرد انهى « 34 »
كرا با نبى بود فضل اخوت * كرا با اولوالعزم حدّ تساوى
به شأن كه جبريل شد لا فتى گو * پيمبر براى كه گفت انت منّى
به روز غدير از براى كه مىگفت * به بالاى منبر نبى لَستُ اولى « 35 »
براى كه بود اينكه گرديد صادر * حديثى كه نقلست در طير مَشوى « 36 »
چرا كرد امر سلام « 37 » امامت * چرا اجر تبليغ شد حُب قُربى « 38 »
كسى كاين فضائل مر او راست ثابت * كسى كاين دلايل درو هست مُجرى
بود در امامت ز هر غير سابق * بود در خلافت ز هر غير احرى « 39 »
يقين محض جهلست و عين شقاوت * نمودن به او ديگرى را مساوى
چه جا دارد اين كز ره علم گويد * كسى اينكه غيرى از او هست اولى
مرا نيست باور كه از اهل دانش * بدل كرده باشد كسى اين تحرّى « 40 »
مگر اينكه در نيل جاه و مراتب * نمايد تقرب به ارباب دنيى
چه نقصان كند در تجارت كسى كو * به دنيا فروشد مَثوبات عقبى
هامش
( 26 ) - احزاب 33 / 33 .
( 27 ) - هود 11 / 17 .
( 28 ) - ايمى ( ممال ايما ) .
( 29 ) - دهر 76 / 1 .
( 30 ) - عتب ، عتاب ، ملامت .
( 31 ) - مائده 5 / 55 .
( 32 ) - مباهله ، يكديگر را لعن و نفرين كردن . اشاره است به اينكه در روز مباهله ( 24 ذىحجه سال دهم هجرت ) پيغامبر ( ص ) براى مباهله با بزرگان نصاراى نجران على ( ع ) را نيز همراه برد - آيهء مباهله ( آل عمران 3 / 61 ) .
( 33 ) - اشاره است به آيهء برائت از سورهء برائت ( توبه 9 / 3 ) كه پيغامبر ( ص ) على ( ع ) را مأمور خواندن اين آيه فرمود ( در سال نهم هجرت ) .
( 34 ) - انهى ( ممال انها ) ، رسانيدن پيام . اشاره است به غزوهء خيبر در سال هفتم هجرت و حديث « لاعطينّ الرّاية غدا رجلا يحبّه اللّه و رسوله و يحبّ اللّه و رسوله كرّارا غير فرّار » كه پيغامبر ( ص ) على ( ع ) را مأمور ابلاغ پيام فرمود .
( 35 ) - « الست اولى بانفسكم » از سخنان پيغامبر ( ص ) در غدير خم است .
( 36 ) - مشوى ، بريان .
( 37 ) - سلام ، گردننهادگى .
( 38 ) - اشاره است به آيهء شورى 42 / 23 كه در آن خداوند اجر رسالت را مودّت آل پيامبر ( ص ) قرار داده است .
( 39 ) - احرى ( ممال احرى ) ، شايستهتر .
( 40 ) - تحرّى ، صواب جستن .