1
در وادى عشق پُر مكش منت پا * بىگام درين مرحله شو رهپيما
مردم گويند پاى بردار و برو * من مىگويم كه پاى بگذار و بيا
2
با عشق هوسسوز غم كام كجا * اين دانه ببين كجا و اين دام كجا
ترطيب ( 1 ) دماغ عشق چيز دگرست * سوداى تو و روغن بادام كجا
3
اصحاب پيمبر ار چه نورند و هدا * هر يك سوى آخرت رهىاند جدا
ليكن شه مردان على عاليقدر * راهيست كه راست مىرود تا به خدا
4
اى راحت جان غصه پرورد بيا * وى صيقل خاطر پر از گرد بيا
از درد دل خستهدلان بىخبرى * مرديم ز دورى تو بىدرد بيا
5
اى آرزوى دل غم اندود بيا * وى مرهم جان ناله فرسود بيا
رفتى چو به بزم غير پُر دير مكن * از دست مبادا كه روى زود بيا
6
اى بىنم جود تو همه بحر سراب * بىنور وجودت همه معموره خراب
عالم همه از تو لاف هستى زدهاند * چون سايه ز آفتاب و چون موج ز آب