تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 706

مساهمون:

ص٧٠٦
در تاريكيها . بخواب مىرود چشم تو و مظلوم بيدارست ، دعا مىكند بر تو ، و چشم خدا بخواب نمىرود . س :
اى برده به اوج آسمان افسر جاه * زنهار مكن ستم كه افتى در چاه مظلوم كه در ركوع گردد چو كمان * بر سينهء ظالمان زند ناوك آه

منع مزاح فتنه‌آميز و نفى هزل عداوت‌انگيز

لا تمزحنّ الرّجال إن مزحوا * لم أر قوما تمازحوا سلموا فالجرح جرح اللّسان تعلمه * و ربّ قول يسيل منه دم
تمازح : با يكدگر مزاح كردن . و الجرح ( بالضّمّ ) : الجراحة . مىفرمايد : مزاح مكن با مردان ، اگر مزاح كنند . نديدم قومى را كه با يكدگر مزاح كردند كه به سلامت ماندند ؛ چه جراحت جراحت زبانست ، مىدانى تو آن را . و بسا گفتارى كه روان شود از آن خون . س :
اى رفته ترا به نُه فلك آوازه * در هزل مگو حديث بىاندازه از تيغ زبان اگر كسى زخمى خورد * پيوسته شود جراحت آن تازه

بيان مراسم اخوّت و معالم فتوّت

أخوك الّذى إن أجهضتك ملمّة * من الدّهر لم يبرح لها الدّهر واجما و ليس أخوك بالّذى إن تشعّبت * عليك أمور ظلّ يلحاك لائما
إجهاض : غلبه كردن . و برح مكانه : أى زال عنه ، و لم يبرح : أى لم يزل . و الواجم : الّذى اشتدّ حزنه ، حتّى أمسك عن الكلام . و تشعّب : پراكنده شدن . مىفرمايد : برادر تو آن كس است كه اگر غلبه كند ترا حادثه‌اى از روزگار ، باشد هميشه براى آن در روزگار اندوهناك . و نيست برادر تو آن كس كه اگر پراكنده شود بر تو كارها ،