شرى : فروختن . و إطاقة : توانستن . و يقال : إنّه لذو حفاظ ، إذا كانت له أنفة . « 1 »
مىفرمايد : فروختى نفس خود را بكارى كه مقدور نيست از روى حميّت به حيا ، و برادران حميّت كمند . پاداش دهاد ترا معبود مردم خير ، كه به حقيقت وفا كرد « 2 » دو دست تو به احسانى اينجا بزرگ . س :
اين كار كه از دست تو آمد امروز * يا ربّ بمراد خويش گردى فيروز
برخور ز نهال عمر تا صبح قيام * وز نام نكو گنج سعادت اندوز
حكايت « 3 »
ابن اعثم گويد : روزى در صفّين لشكر معاويه حمله آوردند و هزار مرد از لشكر مرتضى در ميان گرفتند و اصحاب مرتضى ايشان را نمىديدند « 4 » . پس على به آواز بلند فرمود : « ألا هل من رجل يشرى نفسه للّه و يبيع دنياه بآخرته « 5 » ؟ » و عبد العزيز بن حارث جعفى پيش آمد و غرق آهن بود و گفت : « مرنى بأمرك ، فداك أبى و أمّى ، فو اللّه لا تأمرنى « 6 » بشىء ، إلّا فعلته . » پس مرتضى اين دو بيت فرمود و گفت : « احمل ، أبا الحارث ، شدّ اللّه ركنك على الشّام ، حتّى تأتى « 7 » أصحابك فتقرأهم « 8 » منّى السّلام و قل لهم يقول لكم أمير المؤمنين : كبّروا و هلّلوا ، فها نحن قد وافيناكم ، إن شاء اللّه . » و عبد العزيز مقاتله و محاربه مىكرد تا فرجهاى بيافت و پيغام برسانيد و ايشان بتكبير و تهليل مشغول شدند و على و اصحاب تكبير و تهليل گفتند و حمله كردند و لشكر شام بشكستند . « 9 »
تمنّى موت خويش از كمال اندوه و ملال در وقت شهادت عمّار بن ياسر سعادتمآل
ألا أيّها الموت الّذى ليس تاركى * أرحنى فقد أفنيت كلّ خليل
أراك مضرّا بالّذين أحبّهم * كأنّك تنحو نحوهم بدليل
هامش
( 1 ) . صحاح : 1172 .
( 2 ) .E: + و .
( 3 ) .E: - حكايت .
( 4 ) .E: نمىديد .
( 5 ) .G: باخريه .
( 6 ) .C: يامرنى .
( 7 ) .G: ياتى .
( 8 ) .E: فيقرأهم ،G: فتقرأ بهم .
( 9 ) . فتوح 3 : 40 .